Μονότονοι οι χτύποι στου τρένου τις ράγες.
Κόσμος γεμίζει κι αδειάζει την πλατφόρμα του σταθμού.
Άνθρωποι στατιστικές μεταβλητές, που θα δώσουν μέσους όρους, διακυμάνσεις, τυπικές αποκλίσεις.
Στοιχεία, που θα μελετήσει όταν τα χρειαστεί η Ιστορία.
Όταν οι αποκλίσεις παύουν να είναι τυπικές,
όταν η κάθε μια απόκλιση έχει το δικό της χαρακτήρα,
όταν οι αποκλίσεις είναι πραγματικότητα ενώ η τυπική απόκλιση [...]
Καταχωρίσεις από Σεπτεμβρίου 2005
Σεπτεμβρίου 30, 2005
ράγες του τραίνου …
Σεπτεμβρίου 30, 2005
Τελευταία βροχή του Σεπτέμβρη…
Bρέχει.
Πριν από μια ώρα περίπου, κατεβαίνοντας τη Βασιλίσσης Σοφίας, έβλεπα από μακριά, εκεί κάπου στο Νότου, να αστράφτει.
Η επιστροφή στο σπίτι, έγινε άνετα μια και δεν είχαν αρχίσει να πέφτουν οι σταγόνες του νερού, παρόλο που η κυκλοφορία Παρασκευή βράδυ στο κέντρο της Αθήνας είναι πάντοτε πυκνή. (Είναι η ώρα που δε ισχύει η απαγόρευση [...]
Σεπτεμβρίου 27, 2005
To … ετούτο μου (που έλεγε και ο Φωτόπουλος), δε μου αρέσει….
Επειγόντως να αδυνατίσω !!!
Δεν είναι δυνατόν. Κοίταξα τον σχετικό δείκτη και με βάση αυτόν κατατάσσομαι στην κατηγορία των υπέρβαρων. Και έχω κάνει ένα πισινό νααα (μετά συγχωρήσεως)
Πωπωωωω.
Και το χρώμα μου βρε παιδί μου.
Χλωμός. Λες να έχω σιδηροπενική αναιμία;
Μα και το σπανάκι μου το τρώω, και τις μελιτζάνες μου, που μέχρι μερικά χρόνια ούτε να [...]
Σεπτεμβρίου 23, 2005
Ότε ήμην νέος …..
Διδυμότειχο μπλουζ…..
Η φωνή του Νταλάρα ζωγραφίζει εικόνες του 1976 και το μυαλό τις παρατηρεί κατάπληκτο.
Στην πόλη της Κεντρικής Ελλάδας που υπηρετούσε, οι ημέρες έτρεχαν με τη δική τους ταχύτητα, η καθημερινότητα φορούσε χακί ρούχα.
Το πέπλο της ρουτίνας και του πηξίματος, το έσκιζαν μικρές αποδράσεις με δίωρες ή απλές εξόδους, στα στενά της κεντρικής πλατείας και [...]
Σεπτεμβρίου 19, 2005
Μερικοί εκπαιδευτικοί προβληματισμοί ….
Η συζήτηση ξεκινάει από την παρατήρηση ότι η γραφή και η ανάγνωση παίζουν το σπουδαιότερο ρόλο στη σχολική μαθησιακή διαδικασία. Συνεπώς τα παιδιά των ΤΕΕ (Τεχνικά Επαγγελματικά Εκπαιδευτήρια), στα βαθμό που δεν υποχρεούνται να διαβάζουν (αν και αυτό δεν είναι αλήθεια) έχουν ένα συγκριτικό μειονέκτημα έναντι των παιδιών του Ενιαίου Λυκείου.
Συνέχεια αυτής της παρατήρησης ήταν [...]
Σεπτεμβρίου 18, 2005
Οι θετικές πλευρές των γεγονότων…
Οι εφημερίδες ακόμα μέσα στις ζελατίνες τους.
Μικρή διάθεση να δω και το περιεχόμενό τους.
Όχι, η ημέρα δεν ήταν κακή. Ούτε η διάθεσή μου πολύ πεσμένη. Οι δυνάμεις μου όμως δεν ήταν επαρκείς ώστε να δραστηριοποιηθώ.
Ελπίζω σε μια καλύτερη αυριανή ημέρα.
Η αλήθεια είναι πως αυτά που περνάω τον τελευταίο καιρό, δεν είναι ό,τι καλύτερο μπορούσε να [...]
Σεπτεμβρίου 18, 2005
Κυριακή του Σεπτέμβρη με πανσέληνο…
Ήσυχη και όμορφη η Κυριακή.
Με εφημερίδες,(με εξόργισε ο Πρετεντέρης στο Βήμα. Τι λες ρε φίλε; Αν θέλεις να μιλήσεις για ρεμπεσκέδες, μίλα για τον εαυτό σου), καφέ στην παραλία (καιρό είχα να πάω), αθλητικά (ε όχι δεν έκανα τον αθλητή, θεατής ήμουν…) και ομαλή εξέλιξη των γεγονότων.
Έχω εγκαταλείψει το ποδήλατο λίγο, αλλά είναι θέμα ημερών [...]
Σεπτεμβρίου 17, 2005
Πάμε. Φύγαμε…
Ναι η άλλη ημέρα, οι άλλες ημέρες καλύτερα, ξεκίνησαν.
Όλα καλά.
Ό,τι και να είναι η ζωή συνεχίζεται.
Με τα πάνω της και τα κάτω της.
Με τις συνεδριάσεις όπου για ….. οστή φορά, συζητώνται τα ίδια ακριβώς θέματα.
Με τις αποφάσεις που με περισσή αποφασιστικότητα λαμβάνονται για να εφαρμοστούν αυτή τη φορά. (Όπως και πέρυσι, πρόπερσι κλπ κλπ)
Με [...]
Σεπτεμβρίου 15, 2005
αύριο
Τέλος της ημέρας.
Κούραση, αλλά και συναισθήματα ανάμικτα.
Σκέψεις. Πολλές σκέψεις.
Πρόσωπα που τρυπώνουν στην καθημερινότητά μου και άλλα που απομακρύνοται.
Δεν παραπονιέμαι. Έτσι είναι η ζωή.
Με τα πάνω της και τα κάτω της.
O οίκτος δεν έχει θέση.
Από κανέναν και για κανέναν.
Άλλωστε και η δική συμπεριφορά δείχνει κάποιον που τρυπώνει και απομακρύνεται από τα προβλήματα της καθημερινότητας.
Το αύριο είναι [...]
Σεπτεμβρίου 13, 2005
Πόσο χαριτωμένο πλάσμα είναι ο άνθρωπος όταν είναι Άνθρωπος…..
Στην αρχή της κυλιόμενης σκάλας, στην έξοδο του μετρό.
Δειλό το βήμα πατάει στο σκαλοπάτι.
Πρόσωπο φωτισμένο. Χαμόγελο ευτυχίας
Κοιλιά προεξέχουσα των 5-6 μηνών.
Ευτυχισμένη και ευλογημένη στιγμή.
Σε λίγο καιρό θα φέρει στον κόσμο τον καρπό της κοιλίας.
Κυοφορεί τη νέα ζωή….
Λίγη ώρα πριν,σε ένα δωμάτιο, δίπλα σε μια σκάλα.
Φωνή ξέπνοη.
-Κωστή μου κράτα μου τη χέρα μου
-Δέσποινα ήρθες;
-Κύριέ μου, ήρθαν [...]
Σεπτεμβρίου 10, 2005
Μια ζάλη…
Σημαντικές αποφάσεις που λήφθηκαν πριν καν αναλυθούν τα δεδομένα.
Και χωρίς να εκτιμηθούν τα πιθανά αποτελέσματα.
Η αίσθηση ότι το μέτρο του χρόνου, άλλαξε. “Επί τα χείρω” βεβαίως.
Ανακατανομή.
Του χρόνου, των ενδιαφερόντων, των σχέσεων. Αν δεν έγινε ήδη, είναι αναγκαίο να γίνει. Αν έγινε, δεν είναι οριστική.
Μέτρημα με τις περιστάσεις. Και τις συνθήκες. Πόσο είναι το “μέγεθός” σου; [...]
Σεπτεμβρίου 6, 2005
Μια κάποια ημέρα….
Και έρχεται μια ωραία ημέρα, που μπορεί να έχει ήλιο ή και να μην έχει, που μπορεί να τζιτζίκια να ξύνουν την κοιλιά τους ή και όχι, που μπορεί τα χελιδόνια να σκίζουν τον αέρα και στο μέγεθός τους να μοιάζουν με περιστέρια ή και όχι, έρχεται λοιπόν μια ημέρα που νοιώθεις ότι σου γυρίζουν [...]
Σεπτεμβρίου 5, 2005
Απλοϊκή απορία αφελούς ανθρώπου….
Έβλεπα στην τηλεόραση και σήμερα τα αποτελέσματα του τυφώνα Κατρίνα.
Δράμα!!!
Χιλιάδες νεκρών.
Εκατοντάδες χιλιάδες άστεγων.
Όλη η δυστυχία μπροστά στα μάτια των τηλεθεατών.
Και οι εκκλήσεις. “Χρειαζόμαστε τα χρήματά σας”
Και βέβαια το πρόβλημα εμφανίστηκε και πάλι στους φτωχούς.
Είναι γνωστό. Ακόμα και οι επιπτώσεις των φυσικών φαινομένων, ταξικό πρόβλημα είναι.
Δεν θέλω όμως εδώ να συζητήσω αυτό το θέμα.
Μια σκέψη θέλω [...]
Σεπτεμβρίου 2, 2005
παιδιά σηκωθείτε να βγούμε ……..
Η τραγιάσκα στο κεφάλι, τζην και λακοστάκι.
Εξοπλισμός σένιος και επαναστατικός.
Τα τσιτάτα βγαίνουν από την πίσω τσέπη και ρίχνονται στο ποτάμι του εντυπωσιασμού.
Να από θείο Κάρολο, πάρε και απ’ τον Βλαδίμηρο τον Ιλιτς τον Ουλιάνωφ, τον Λένιν ντε, λίγο από Μπακούνιν, μια από Κροπότκιν, κάτι και από τον Λέοντα.
Και Ανδρέα άμα λάχει. Και από αυτόν [...]
Σεπτεμβρίου 1, 2005
Αρχή …
Καλό μήνα.
Νέοι ρυθμοί.
Άλλη ρουτίνα.
Ήδη μπήκα στους … νέους παλιούς ρόλους.
Και την καθημερινότητα. Αυτή του συγκεκριμένου ωραρίου.
Και των πολλών προβλημάτων.
Μικρά και μεγάλα προβλήματα.
Αλήθειες και ψέματα.
Τραγωδίες, αξιοπρέπεια, μιζέρια και περηφάνεια.
Ανάμεικτα όλα.
Τα τηλέφωνα, οι πληροφορίες, οι επισκέψεις, οι καημοί…
Και μαζί εκείνο το χαμόγελο, που σε ξανααπογειώνει και λες καλά περπατάω.
Μέχρι την επόμενη λακκούβα. Που θα τσαλαβουτήσεις, θα [...]