γραφω..

Λιακάδα από το πρωί σήμερα.
Και χτες το πρωί έτσι ήταν.
Δεν θα έλεγα όμως ότι και η διαθεσή μου είναι τόσο λαμπρή.
Μέσα στο γραφείο, απομονωμένος, κοιτάζω χαρτιά, αλλά το μυαλό μου δεν είναι εδώ.
Το κακό είναι ότι δεν βρίσκεται και κάπου συγκεκριμένα.
Τρέχει, από δω και από εκεί. Χωρίς λογική.
Από τα οικονομοπολιτικά στα κοινωνικά, και από [...]

Ηλεκτρονικός Εγκέφαλος Τσέπης…

Έτσι στο άσχετο το πρωί σήμερα, το μυαλό άρχισε να ταξιδεύει σε χρόνους προϊστορικούς.
Αρχές της δεκαετίας του 70.
Μηχανολογικές οι φοιτητικές αναζητήσεις και οι απαιτήσεις για υπολογισμούς μεγάλες.
Ένας λογαριθμικός κανόνας Ζενίτ, θυμάμαι ακόμα τη μάρκα του, ήταν το εργαλείο που βοηθούσε στην εκτέλεση πολύπλοκων πράξεων.
Ξέρετε για ποιο πράγμα μιλάω. Για εκείνον το μικρό χάρακα, που είχε [...]

Πληκτρολογώντας σκέψεις χωρίς πρόγραμμα …

Μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή μου, με τόσα στο μυαλό μου που θα ήθελα να καταγράψω, μάλλον νοιώθω αμηχανία και προτιμώ να πληκτρολογώ στην τύχη.
Αμηχανία όχι από αιδώ ή συστολή βέβαια.
Μάλλον από τον όγκο και τα διαφορετικά θέματα είναι η αμηχανία.
Αδιάφορη η ημέρα μου. Αδιάφορη για εμένα. Όχι όμως και για όσους συνάντησα.
Τι περίμεναν από [...]

Καλή εβδομάδα…

Η Κυριακάτικη βόλτα …εξετελέσθη.
Η πρόβλεψη για το αντιανεμικό μπουφάν, αποδείχθηκε σοφή.
Η έλλειψη εμπειρίας όμως, είχε σαν αποτέλεσμα τα χέρια να συγκρατούν το τιμόνι του ποδηλάτου στηριζόμενα επάνω του, σφιγμένα σε γροθιές και παρόλα αυτά, να πονάνε.
Κατεπειγόντως γάντια για την επόμενη εξόρμηση.
Ο καιρός όμως γενικά θα έλεγα ότι συμμαχούσε για τη βόλτα στην κλασική πια διαδρομή.
Η [...]

Κλασική διαδρομή …

Νομίζω ότι χρωστάω, μια και συχνά την αναφέρω, μια μικρή παράθεση εικόνων από την ποδηλατική μου εμπειρία. Όλες οι φωτογραφίες είναι βγαλμένες πριν από ένα μήνα περίπου, πάνω από το ποδήλατο, καθώς κινούμαι σ΄αυτή που ονόμασα “κλασική” διαδρομή.
Ξεκινώντας μπαίνω στην μαρίνα στο Τροκαντερό.
Εδώ απλά είναι η πρώτη φωτογραφία.

Μια άλλη άποψη της μαρίνας που δεν φαίνεται [...]

Απολογιστικοί συλλογισμοί ….

Σάββατο πρωί.
Σύννεφα και ψιλόβροχο.
Το τέλος μια εβδομάδας με ένταση από εκείνη που την ζεις, αλλά δεν την καταγράφεις.
Ψάχνεις τα γεγονότα, που σε παρέσυραν και βλέπεις ότι τίποτα συγκλονιστικό δεν συνέτρεξε.
Προσπαθείς να ανιχνεύσεις τις επενδύσεις του χρόνου σου και ανακαλύπτεις την ασημαντότητά τους.
Αλλά ο χρόνος κύλησε.
Κάκιστη αυτή του η ιδιότητα, να μη θέλει να σταματήσει λιγάκι. [...]

Μια Καλημέρα …

Δευτέρα στο γραφείο.
Τρέχουν τα γεγονότα και άλλα σ’ άλλα είμαι θεατής σ’ άλλα δημιουργός σε άλλα παθητικός αποδέκτης.
Ανάγκη να σχολιάσω τα συμβαίνοντα. Ανάγκη να αρθώ πάνω από την καθημερινότητα.
Ομολογία αδυναμίας.
Οι άνθρωποι κοιτούν απορημένοι. Αλλά και αδιάφοροι.
Μέσα στις δικές τους προτεραιότητες τοποθετημένοι.
Το απόγευμα θα συναντήσω πολλούς. Και την αδιαφορία των περισσότερων.
Σκέπτομαι, αν θέλω να είμαι αρεστός, [...]

Απόπειρα καταγραφής ….

Πώς να καταγράψεις τη μοναξιά, όταν αυτή προβάλλει μέσα από το σπασμό ενός λόξυγκα, μέσα από τη μικρή διακοπή της αναπνοής, μέσα από το ρούχο του αλκοόλ που περιβάλλλει κάθε ήχο;
Για ποια ασυνέχεια της σκέψης να μιλήσεις, όταν το υφάδι των τυπικών και άτυπων σχέσεων είναι γεμάτο μπαλώματα και χαίνουσες οπές;
Πού να αναζητήσεις τα όνειρα, [...]

Μέρες Φθινοπώρου …

Σταθμός του ηλεκτρικού τραίνου Καλλιθέας.
Κόσμος στην αποβάθρα περιμένει το συρμό να τον μεταφέρει.
Πλατφόρμες που γεμίζουν και αδειάζουν.
Από τα μεγάφωνα ακούγεται χαλαρή μουσιή.
Λιακάδα.
Στην μικρή πλατεία μικροπωλητές έχουν απλώσει την πραμάτια τους.
Μαθητές και μαθήτριες από το γειτονικό σχολείο με τα όνειρα στα μάτια, φορτωμένοι των δασκάλων τους την αγωνία και των γονιών τους τα άγχη.
Φωνές, [...]

Καθώς η νύχτα προχωράει …

Η νύχτα έξω προχώρησε.
Βιάζεται να δώσει τη θέση της στην επερχόμενη ημέρα.
Λίγο ποτό στα χείλη κάνει τη δική του προσπάθεια να αναπτύξει τις αντιστάσεις που θα μειώσουν την ταχύτητα του χρόνου.
Μπορεί και να το σταματήσει.
Πολύ θα το ήθελε.
Σκέψεις, εικόνες, βιώματα.
Συντεταγμένες του χώρου των άπειρων διαστάσεων, για να προσδιορίσουν μονοσήμαντα την ύπαρξη της στιγμής, που εκείνη [...]

Εδώ….

Και πάλι στην καθημερινότητά μου.
Νέος μήνας με παλιά συνταγή φτιαγμένος.
Ρυθμός έντονος χωρίς περιεχόμενο.
Μοιάζει αντίφαση αυτό, αλλά δεν είναι δα η μόνη στη ζωή μου.
Κοιτάζω τα πρόσωπα των ανθρώπων γύρω μου.
Μορφές που χαμογελάνε, που θέλουν να κλάψουν, που ζητούν απεγνωσμένα βοήθεια, που απολαμβάνουν ό,τι απλόχερα τους δίνεται.
Παρατηρώ την κίνησή τους.
Τρέχουν, σκοντάφτουν, ανεβαίνουν σκάλες, σέρνονται, κοντοστέκονται απορημένοι, [...]