Με ένα ποτήρι κόκκινο κρασί στο πλάι..

Νύχτωσαν οι ώρες τη μέρα.
Εδώ. Με μνήμες και όνειρα.
Αναπόφευκτο.
Τα παιδιά που μεγάλωσαν.
Τα παιδικά πάρτυ και και τα παιχνίδια τους.
Και τα πάρτυ όταν μεγάλωσαν.
Η παρουσία μου δεν ενοχλεί και τώρα. Ίσα ίσα μου έχει ανατεθεί και ρόλος.
Του …sommelier.
Και του φωτογράφου.
Διακριτικά βέβαια βρίσκομαι αλλού.
Εξυπηρετεί και εμένα αυτό.
Σερφάρω, αναπολώ, ανιχνεύω.
Δες τι βρήκα.
Γραμμένο το Νοέμβρη του 2004.
Από τότε έχω [...]

Να τα εκατοστήσεις γιε ….

Πριν απο εικοσιεπτά χρόνια, το παίξαμε άνετοι.
Δεν θυμάμαι γιατί, αλλά ειδοποίησα πως δεν θα πάω στη δουλειά μου.
Μείναμε σπίτι.
Η γυναίκα μου περίμενε το δεύτερο παιδί.
Κάτι είχαμε προαισθανθεί. Δεν θυμάμαι τι.
Να, δεν υπήρχαν τότε τα blogs δεν κατέγραφα γεγονότα, δεν θυμάμαι.
Τον ήδη δεκαπεντάμηνο γιο τον είχα πάει στη μητέρα μου, όπως σχεδόν κάθε πρωί.
Εκεί κατά [...]