Παραμονή Πρωτομαγιάς. 2006

Τελικά τα χρώματα δεν εμφανίστηκαν. Και το γκρίζο είναι ό,τι έχει απομείνει από χρώματα που χάθηκαν.
Η βροχή όλη την ημέρα έφτιαξε ένα σκηνικό αποχώρησης του Απρίλη, αρκετά διαφορετικό όμως από τις ημέρες που μας χάρισε αυτός.
Παραμονή πρωτομαγιάς και η διάθεσή δεν θέλει να ακολουθήσει την ομορφιά της ημέρας.
Νωρίτερα το απόγευμα, κοιτάζοντας στον ουρανό, είδα ένα [...]

Βρεγμένο Σάββατο.

Τα σύννεφα πάνω από την πόλη, από το πρωί κρύβανε τον ήλιο.
Και τα άλλα σύννεφα, αυτά της απειλούμενης πολεμικής σύρραξης. Και αυτά το ίδιο κάνανε.
Με την επίδειξη δύναμης της μεγάλης υπερδύναμης και την, για άλλη μια φορά, διαπίστωση του πόσο μικροί είμαστε.
Σαν χώρα λέω.
Και δεν αναφέρομαι μόνο στην έκταση. Συνολικά μιλάω.
Μια κοινωνία που ουσιαστικά έχει [...]

Κιτρινισμένα τεύχη …

Το Καλοκαίρι εκείνο …
Πίσω από τις λέξεις, έρχετ’ ο Αλέξης….
Όταν πηγαίναμε μαζί σχολείο, καθόσουνα στο διπλανό θρανίο ..

Η διαφήμιση για cd με τραγούδια της δεκαετίας του εξήντα προ ολίγου στην τηλεόραση, έγινε αφορμή και εικόνες από το παρελθόν άρχισαν να έρχονται ορμητικά στο νου.
Αλλά και το πρωί σηκώθηκα με μια ανεξήγητη διάθεση αναπόλησης.
Είναι κάποιες φορές [...]

Θύματα και θύτες εν μέσω της εορταστικής ραστώνης

Η ραστώνη των ημερών, διακόπηκε για λίγο, αλλά με σεβασμό προς την καθεστηκυία τάξη.
Μη χαλάσει τα δεδομένα.
Η βόλτα στο γραφείο, ε ναι βόλτα ήταν.
Πιο πολύ για να δω αν τα πράγματα είναι στη θέση τους.
Εκεί ήταν.
Μερικά τηλεφωνήματα, μια συνάντηση, ένας καφές, από τον απέναντι Γρηγόρη όμως, μια και το κυλικείο αργούσε.
Η αναχώρηση και εκείνη [...]

Τηλεόραση χτες και σήμερα…

Η εκπομπή στην τηλεόραση.
Από τις κουτσομπολίστικες. Τις μεσημεριανές.
Αλλά Η έκπληξη.
Η τραγουδίστρια, προ ετών μεσουρανούσα, ανοίγει την καρδιά της και καταθέτει την ψυχή της.
Κυριολεκτικά.
Το πρόβλημα του γιου της και ο Αγώνας της να του σταθεί.
Πρόβλημα κοινό. Των ημερών.
Ναρκωτικά.
Ο λόγος απλός, λιτός, χωρίς κορώνες, χωρίς ανάθεμα, χωρίς υστερίες.
Λόγος πάσχουσας και πασχίζουσας.
Λόγος της Μάνας.
Αξιοπρεπής.
Οπαδός την άποψης ότι τα [...]

Χαλαροί ρυθμοί …

Δεν είχα δει το έργο «οι Σειρήνες του Αιγαίου» ή αλλιώς το δεύτερο μέρος του «Λούφα και παραλλαγή».
Το τελευταίο διάστημα, δεν βλέπω ούτε και ταινίες στο DVD. Χτες, πιο σωστά σήμερα ξημερώματα, όμως το έκανα.
Με παρότρυνση από το μικρότερο γιο μου, ώρα μια το βράδυ, κάθισα να το δω.
Ομολογώ ότι δεν πείσθηκα για το [...]

Και του χρόνου …

Πρωινό Δευτέρας μετά το Πάσχα .
Η ιδέα ξαφνική.
Με το ένα μάτι μισάνοιχτο και την κούραση της χτεσινής ημέρας να μην έχει απομακρυνθεί εντελώς, μου ήρθε να πάω μέχρι την εκκλησία που βαπτίστηκα !!!
Γιορτάζει κιόλας σήμερα.
Του Αγίου Γεωργίου.
Δεν είναι πολύ μακριά από εδώ που μένω, αλλά δεν είχε τύχει να πάω εκεί από τότε που έγινε [...]

Πάσχα …

Χριστός Ανέστη.
Ε, ναι. Πάσχα.
Πάσχα Ελληνικό.
Αναστήσαμε, ψήσαμε, βρεθήκαμε όλοι οικογενειακά.
Μεγάλο Σάββατο βρεθήκαμε έξω από την εκκλησία, πάρα το ελαφρό ψιλόβροχο, για τη λειτουργία της Ανάστασης.
Όλη η γειτονιά εκεί. Παλαιοί και νέοι κάτοικοι.
Αν και η φετεινή έξοδος ήταν πολύ μεγάλη, αρκετοί από τους παλιούς γειτόνες ήταν εκεί.
Το Χριστός Ανέστη, συνοδεύτηκε με ομοβροντίες από τα πυροτεχνήματα και τις [...]

Περιμένοντας την Ανάσταση

Πάνε πολλά χρόνια που έχω να δω συννεφιασμένο Μ. Σάββατο.
Η πόλη σχεδόν άδεια.
Η πρωινή βόλτα μέσα στην ησυχία, αφού και οι θόρυβοι της καθημερινότητας έφυγαν ακολουθώντας τους εκδρομείς.
Μόνο ένα κοτσύφι που κελαηδούσε στο απέναντι δέντρο.
Και η ευωδιά από τα άνθη της νερατζιάς και της πορτοκαλιάς.
Στο μικρό πάρκο της γειτονιάς, η αγγελικούλα ολάνθιστη, με το μελίσσι [...]

Ανάγκη και Συνήθεια…

Κατάνυξη.
Αυτή είναι η λέξη.
Η ημέρα σήμερα είχε ντυθεί τούτο το ρούχο.
Και οι προηγούμενες.
Aλλά σήμερα, Μ. Παρασκευή, θέλεις ο ήχος της καμπάνας που σημαίνει πένθιμα, θέλεις τα λίγα σύννεφα που εμπόδιζαν τον ήλιο να παίξει με τα χρώματα, θέλεις γιατί οι ευωδιές των λουλουδιών πλημμύρισαν την ατμόσφαιρα, όλα έκαναν να νοιώθεις ότι τούτες οι ώρες, είναι [...]

Υπαρξιακή εμπειρία …

Να σπάσω τη σιωπή και να πω πως ήμουν κι εγώ εκεί;
Ναι το ομολογώ και χωρίς να μου ρίξετε το φως τη λάμπας στο πρόσωπο.
Ήμουν κι εγώ στο πάρτυ.
Θα μου πείτε, τι ήθελε η αλεπού (εν προκειμένω η αφεντιά μου) στο παζάρι…
ε το είπε υπέροχα η φίλη η Ροδιά “Υπαρξιακή Εμπειρία” !!!!
Και νοιώθω την ανάγκη [...]

Εαρινή σιωπή…

Ενός “κακού” μύρια έπονται.
Και κακό μπορεί να μην είναι, αλλά η επερχόμενη χαλάρωση δείχνει να λειτουργεί ανασταλτικά στη διάθεση γραφής.
Άλλωστε πόσο να περιγράψεις την ανοιξιάτικη καθημερινότητα;
Τη θάλασσα και την απόλαυση του απογευματινού καφέ στην παραλία…
Την πρωινή βόλτα ανάμεσα στο χαρούμενο πλήθος…
Τη μεσημεριανή έξοδο για φαγητό;
Το πιο πολύ, αυτά τα ζεις…
Κυριακή των Βαΐων.
Από αύριο η Μεγάλη [...]

Παραλία αλλά όχι για τους πολλούς…

Η βόλτα σήμερα μέσα στις συνήθειες της ημέρας και έξω από τα τοπικά της όρια.
Θες η διάθεση, θες ο καιρός, θες γιατί η κούραση άργησε να κάνει την εμφάνισή της, η διαδρομή της σημερινής βόλτας σχεδόν διπλασιάστηκε.
Είναι παράξενο, να ζεις όλη σου τη ζωή σε μια περιοχή και να μην έχει τύχει να πας σε [...]

Μια μπύρα στο τόσο …

Παράξενη η πρωινή βροχή.
Πρώτα πρώτα γιατί έκανε την εμφάνισή της.
Αργά το βράδυ, πιο πολύ νωρίς τα .. ξημερώματα είναι πιο σωστό να πω, ο ουρανός ήταν πεντακάθαρος και το φεγγάρι πραγματικά στις μεγάλες του ομορφιές.
Τίποτα δεν προμήνυε την πρωινή βροχούλα.
Γι αυτό όταν μερικές ώρες μετά βγήκα στο δρόμο, είχα την αίσθηση ότι ο δρόμος ήταν [...]

Με καλή διάθεση …

Ανοιξιάτικη η βραδιά, αλλά μάλλον δεν ήταν και πολύ έξυπνη η ιδέα να είμαι μόνο με το πουλόβερ.
Μου άρεσε όμως.
Η συγκέντρωση κατά του τρόπου αξιοποίησης της παραλίας δεν ήταν η αναμενόμενη από άποψη ανταπόκρισης στο κάλεσμα των διοργανωτών της.
Ο κόσμος έχει να κάνει και άλλα πιο σοβαρά; Ίσως.
Η βόλτα μέσα στους χώρους των ολυμπιακών [...]

Κλείσιμο ματιού…

Μου έκλεισε το μάτι.
Ανταπέδωσα.
Το φεγγάρι λέω.
Προ ολίγου, που το είδα να ανεβαίνει πίσω από το βουνό μεγαλοπρεπές, χαμογελαστό, με είδε και αυτό και μου έκλεισε το μάτι.
-Αύριο θα είμαι ολόκληρο, είπε. Μη σε νοιάζει όμως όλα θα είναι καλά.
Και γιατί να μην είναι;
Πάντα είναι.
Σήμερα ήταν;
Μα και βέβαια. Όπως κάθε ημέρα.
Με τα χαμόγελα, τα προβλήματα, [...]

Εκδηλώσεις …

Ωραία η συγκέντρωση.
Μαζευτήκαμε εμείς, να ευλογήσουμε τα γένια μας εμείς, να βγάλουμε λόγους εμείς, να τους ακούσουμε εμείς και να καμωθούμε ότι τους ακούνε όλοι.
Και, μην το ξεχάσω, να δώσουμε και βραβεία.
Μεταξύ μας κι αυτά.
Στα πλαίσια των ισορροπιών που απαιτεί η δική μας λογική και η τάξη.
Και κατόπιν των χειροκροτημάτων, το πανηγυράκι τελείωσε.
Πάμε να φάμε.
Ε, [...]

συνηθισμένη συνταγή …

Και επειδή το ξέρω ότι τα προβλήματα θα την έχουν “στημένη” στην πόρτα;
Θα πρέπει να τα περιμένω κιόλας;
Πάντα λέω, δεν μπορεί, σήμερα δεν θα είναι έτσι.
Αλλά είναι.
Και κοιτάζω έξω από το παράθυρο μήπως και έρθει η εκ παραθύρου φώτιση ή έστω από μηχανής θεός, προσπαθώ να “πετάξω τη μπάλα στην εξέδρα” μήπως και γλιτώσω, μα [...]

Νενίκηκα.. ή περίπου …

Έχω αγώνα σήμερα !!
Παραλίγο να το ξεχάσω.
Πρωινό ξύπνημα Κυριακής με … υποχρεώσεις!!!
Από ημέρες τα κρεμασμένα πανό στους δρόμους της περιοχής, καλούσαν τους κατοίκους του Δήμου, να συμμετάσχουν στον ποδηλατικό γύρο.
Η αλήθεια είναι ότι είχα πολλά χρόνια να συμμετάσχω σε κάτι ανάλογο.
Για να ακριβολογώ, δεν είχα μετάσχει ποτέ σε ποδηλατικό αγώνα.
Άλλωστε δεν είχα ποτέ άλλοτε [...]

Μια βόλτα…

H φωνή γνωστή, αλλά αναπάντεχο το άκουσμά της.
Για την ακρίβεια μάλλον πρώτη φορά την άκουγα από το τηλέφωνο.
Κι ας ερχότανε από την δεκαετία του πενήντα.
Θα μου πεις τότε δεν είχαμε τηλέφωνο.
Κανείς στη γειτονιά.
Το μοναδικό το είχε ο κυρ Γιάννης ο περιπτεράς.
Κάπου μισό χιλιόμετρο μακριά.
Μισό χιλιόμετρο αλλά και με οπτική και ακουστική επαφή και όταν χρειαζόταν [...]