Ζεστή ημέρα σημέρα …

Φορτισμένη η ημέρα.
Είναι βλέπεις που έκλεισε άλλο ένας κύκλος.
Δυο κουβέντες.
Ευχαριστώ και συγνώμη, η ουσία.
Και η συνέχεια γύρω από το τραπέζι για να “βρέξουμε” τις ευχές και την ελπίδα.
Τουλάχιστον το ελαφρύ αεράκι που κάπου κάπου φυσούσε, δρόσιζε επί της ουσίας, γιατί όσο και να ήταν παγωμένες οι μπύρες και τα ούζα, δροσιά δεν προσέφεραν.
Τη διάθεση όμως [...]

Ιαχές για την Άμεση και Καθολική Δημοκρατία.

Ναιιιιι!!!!!!!
Από όλα τα μπαλκόνια της περιοχής, ταυτόχρονα.
Η κραυγή των νικητών.
Αυτών, που η επιλογή τους έγινε αποδεκτή.
Νύχτα, η νύστα έκλεινε τα μάτια, η κραυγή καταγράφηκε στα κύτταρα του μυαλού, και στάλθηκε για επεξεργασία.
Ο ύπνος έχεις τους δικού του νόμους. Και λειτουργίες.
Ο εγκέφαλος, φαίνεται λειτουργούσε και το χάραμα έφερε ξανά τον ήχο της ιαχής στο προσκήνιο.
Οι [...]

Αφορμής δοθείσης…

Η αλήθεια είναι ότι νύσταξα.
Θα μου πει κανείς τέτοια ώρα, τι άλλο θα μπορούσε να μου συμβεί;
Σωστά. Αλλά υποτίθεται ότι διασκεδάζω!!!
Με την τηλεόραση.
Είπα να δω τον τελικό της καλλιτεχνικής επίδειξης. Του Dream Show.
Τελευταίο επεισόδιο.
Μόλις συνέλαβα τον εαυτό μου έτοιμο να εκτοξεύσει κακίες.
Για το θέαμα, αλλά και για τα ακούσματα.
Από την άλλη σκέφτομαι αν έχω το [...]

Περί προθέσεων, υποθέσεων, εξηγήσεων και παρεξηγήσεων ο λόγος

Η επάνοδος στο γραφείο, μέσα στο καταμεσήμερο δεν ήταν και το καλύτερο.
Αναγκαστικά όμως, μια και ήταν σημαντικό να δοθούν οδηγίες.
Και εγγυήσεις.
Και εντολές.
Και ιδέες.
Όπως αυτή της αντιμετώπισης του δεκαεξάχρονου βλασταριού, που ζητάει επίμονα μηχανάκι από τους γονείς του.
Όταν οι γιοί μου, μού ζήτησαν μηχανάκι εκεί στα δεκάξι τους χρόνια, εισέπραξαν ένα κατηγορηματικό ΟΧΙ.
Όχι, εσάς δεν πρόκειται [...]

In Memorian

Το τηλεφώνημα το πρωί, σε ώρα αιχμής.
-Θα σε πάρω εγώ αργότερα.
Το τρίωρο πέρασε νεράκι. Στο προσκήνιο, έτσι ξαφνικά η υπόσχεση.
-Ξεχάστηκα, δεν σε πήρα. Τι ήθελες;
-Να σου πω για τον Μπόμπαν.
-Το άκουσα χτες βράδυ αργά. Δεν σου είπα τίποτα. Δεν ήθελα να σε στεναχωρήσω.

Γιατί ναι, θα τον στεναχωρούσα.
Βλέπεις, ήταν το ίνδαλμά του. Την εποχή που [...]

Του χτεσινοβραδινού ανταποκριτού μας …

Τα γκολ ήταν ωραία.
Η εικόνα από την τηλεόραση των σαράντα ιντσών εντυπωσιακή.
Ο Ζιντάν και ο Κασίγια έπαιζαν μέσα στο σαλόνι!!!
Το βόρεια προάστεια πιο δροσερά από τα νότια και η εθνική οδός πρόσφορη για να “ξεκολλήσει” λίγο ο κινητήρας του αυτοκινήτου.
Και το μυαλό.
-Νοιώθω να έχει πολλή κίνηση και να τρέχουν πολύ γύρω μου οι άλλοι.
-Μάλλον [...]

κοινοτυπίες με φόντο τα πείσματα του διαδικτύου…

Λίγο αποκομμένος από τον έξω κόσμο.
Εδώ και μερικές ώρες το τοπικό τηλεφωνικό κέντρο έχει πρόβλημα.
Τα τηλέφωνα λειτουργούν βέβαια, αλλά οι γραμμές του διαδικτύου είναι εκτός.
Μπορεί να φταίει και η ζέστη. Μπορεί και να είναι απλώς έτσι τα πράγματα.
Κάτω από το σπίτι περνάει το ακκορτεόν.
Συμβαίνει συχνά. Κάποιος, μάλλον από τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης [...]

σκουπίδια.. κυριολεκτικά.

Η ημέρα ξεκίνησε νωρίς.
Μέχρι και τα σκουπίδια πρόλαβα να πάω κάτω.
Κάποτε θα πρέπει να μιλήσω και γι αυτά. Για τα σκουπίδια.
Όχι για τις διαδρομές, πάνω κάτω και πέταγμά τους στον κάδο που έχει βάλει ο Δήμος, αλλά για τα σκουπίδια σαν δείγμα της διάθεσης καταστροφής.
Και ναρκισσισμού.
Η ανακύκλωση είναι ένα μικρό άλλοθι, για να καταστρέφουμε με [...]

Βρήκα τι θα κάνω …..

Τώρα αν σε φτύνουν και εσύ λες, κάτσε να συνεδριάσουμε για να αποφασίσουμε αν ψιχαλίζει ή βρέχει και τι χρώματος ομπρέλα πρέπει να κρατάμε, ε τότε μάλλον κάτι δεν πάει καλά.
Εκτός κι αν δε σε φτύνουν αλλά έχεις βάλει να φτύσουν τους άλλους και εσύ κάνεις την πάπια , μη ενοχλούμενος που έπεσε και μια [...]

Κουβέντες καφενείου…

Η αλήθεια είναι ότι το πλύσιμό του το ήθελε και δεν προβλεπόταν βροχή για να το καθαρίσει.
Για το αυτοκίνητό μου λέω, που επιτέλους αποφάσισα να το πάω στο κοντινό βενζινάδικο για πλύσιμο.
Σε τρία τέταρτα μου είπαν, ωραία σκέφτηκα προλαβαίνω να δω το πρώτο ημίχρονο.
Ιταλία-Αυστραλία.
Κούραση, τα μάτια γλαρά, ένας μικρός υπνάκος στον καναπέ.
Συγνώμη αγαπητοί μου κύριοι [...]

Απορία…

Τι έγινε βρε παιδιά;
Γιατί ξαφνικά αυτός ο πληθυντικός προς το πρόσωπό μου;

(Πήρατε είδηση ότι πήρα τα κιλάκια μου και τώρα δεν είμαι ένας αλλά …πολλοί; Μπα δεν το νομίζω… )
Και ο ενικός μια χαρά είναι.
Το ίδιο επικοινωνιακός με τον πληθυντικό.
Είναι δύσκολο να επανέλθουμε εις τα συνηθισμένα;

Κυριακάτικη έξοδος

Πρώτη καλοκαιρινή έξοδος.
Έως τη θάλασσα.
Όχι όμως μέσα σ’ αυτή. Η παρέα βλέπεις είχε άλλα κατά νου.
Αποκοτιά πρώτη.
Έξοδος προς τη θάλασσα Κυριακή!!!
Αποκοτιά δεύτερη.
Αναχώρηση από το σπίτι σε ώρα κυκλοφοριακής αιχμής, για τα καλοκαιρινά δεδομένα.
Ώρα δέκα και μισή το πρωί.
Η τύχη βοηθάει τους τολμήρους.
Χρειάστηκε βέβαια και μια μικρή παράκαμψη, αλλά οι οδηγοί του σαββατοκύριακου δεν επηρέασαν το [...]

Σκέψεις στου δειλινού την ώρα …

Η ζωή και οι καθημερινότητές της.
Και τι κάνεις όταν λόγοι πολλοί που δεν έχει νόημα να αναλυθούν, επιβάλλουν τη συνύπαρξη και με δύο σκύλους;
Τους ανέχεσαι και προσπαθείς να τους δίνεις το χρόνο τους, περιμένοντας την ημέρα που τουλάχιστον ο ένας θα επιστρέψει στο σπίτι του αφεντικού του, ενώ ελπίζεις ότι αυτό δεν θα είναι άλλη [...]

Και λίγη πολιτική κάπου κάπου δεν βλάπτει ε;

Κακό πράγμα να ξενυχτάς.
Όχι γιατί το πρωί δεν θα σηκώνεσαι από το κρεβάτι, Σάββατο σήμερα δεν χρειάζοταν να σηκωθεί κανείς αξημέρωτα, αλλά γιατί ταξιδεύοντας στο χώρο του διαδικτύου συναντάς … Σειρήνες.
“Καυγάς” εχτές με αφορμή κείμενα, που αναφέρονταν στην επέτειο για τα δέκα χρόνια από το θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου. Εδώ ας πούμε ή εδώ, [...]

Περί εκπαίδευσης ο λόγος… (Με αφορμή ένα κείμενο … )

Ας μη μπλέξω όλα τα θέματα μαζί.
Έφτιαξα ένα blog που θα περιέχει μόνο εκπαιδευτικά θέματα, αλλά όχι με τη στενή έννοια του όρου.
Άνοιξα το άλλο blοg εδώ
Και, ως αρχή, μετέφερα το κείμενο που είχα εδώ, σ’ αυτή τη θέση.
Αναγκαστικά μετέφερα και το σχόλιο της Ανδρομέδας.

Αναζητώντας λίγη δροσιά …

Θα γίνω κοινότυπος αλλά θα ξεκινήσω με τον καιρό.
Όχι τον κακό μου.
Τον άλλο.
Τη ζέστη που έκανε σήμερα. Και τις χαλαρές διαδικασίες εξ αιτίας της.
Ουσιαστικά πέρασε η ημέρα με την προσπάθεια να αποφύγουμε τις επιπτώσεις από τον καύσωνα. Καλά, όχι καύσωνα, τη ζέστη. Με τα μέσα που είχαμε βέβαια.
Πολλοί άλλοι είχαν καλύτερα, αλλά βλέπεις οι παραλίες [...]

Ακόμα εδώ…

Μάζωξη.
Οικογενειακή συγκέντρωση για ευχές, νωρίς το βράδυ.
Με απουσίες και ευχάριστες παρουσίες.
Το κλείσιμο της ημέρας με τραπέζι στη βεράντα.
Η αρχή της, με καθυστερημένη εκκίνηση.
Ήταν και οι μπετονιέρες που έκλειναν την έξοδο του χώρου στάθμευσης το πρωί.
Πάντως αυτό δεν στάθηκε ικανό να ακυρώσει τις προς συνεργάτες επισημάνσεις.
Φιλικό το ύφος, αυστηρός ο τόνος.
Η καθ’ υπόδειξη ανάγνωση ενός κειμένου, [...]

Προβληματισμός…

Τώρα αυτό πώς να το εκλάβω;
Ποια η σημειολογία του δώρου;
Ένα κομπολόι!!!
Και καλά να μου φέρνουν ένα κομπολόι.
Όταν την επομένη ημέρα το ίδιο είδους δώρο επαναλαμβάνεται;
Μήπως κάποιος μου λέει ότι είναι καιρός να πιάνω “στασίδι” σε … ευκτήριο οίκο προσφέροντα αφεψήματα και θέση για κοντσίνα;
Για να κοιταχτώ λίγο στον καθρέφτη …

Χρώματα τ’ απόβραδου…

Πιο πριν, έψαχνα στο λιόγερμα τα χρώματα τ’ ουρανού.
Κίτρινο.
Μετά, το ιώδες.
Και το σκοτάδι που ερχόταν.
Τα πρώτα αστέρια έκαναν την εμφάνισή τους, κι εγώ, αφημένος στην πολυθρόνα, ταξίδευα στους δρόμους της μέρας.
Μικροί οι δρόμοι. Χωρίς την συνηθισμένη τους βουή.
Ίσως έφταιγε και η βουή από το κρύωμα που έχει κλείσει τους ακουστικούς μου πόρους.
Παράξενη η ημέρα.
“Ευχαριστώ”, παραινέσεις, [...]

Το καλαμάρι θέλει μπυρίτσα….

Mια ζεστή και υγρή ημέρα στο τέλος της.
Ευτυχώς, εδώ τουλάχιστον δεν έβρεξε. Δεν ξέρω αν είναι ευτυχώς ή δυστυχώς που δεν έβρεξε, αλλά το γεγονός παραμένει.
Χτες βράδυ ο ουρανός σχιζόταν από αστραπές προσφέροντας ένα θέαμα μοναδικό, αλλά δυστυχώς δεν κατάφερα να το φωτογραφήσω.
Μάλλον πρέπει να βρω την τεχνική που θα μπορώ να κάνω κάτι [...]