Τηλεφωνική ενίσχυση …

Οι συνθήκες σήμερα στα νοσοκομεία δεν είναι καλές.
Βαρυσήμαντη πρωινή δήλωση, ασκούμενης νοσηλεύτριας.
Ε, ναι.
Ακούς εκεί να είναι γεμάτα αρρώστους.
Και τι, επειδή έχουν κλιματισμό; Είναι συνθήκες αυτές;
Τι θα πει ότι δεν γίνεται το έλα να δεις στους διαδρόμους με τα ράντζα; Δεν πρέπει να πηγαίνεις όταν σε φωνάζουν; Πρέπει. Άρα οι συνθήκες …
Ναι κοπελίτσα μου, ναι [...]

άνω κάτω…

Θαυμάσια.
Όλα στη σειρά και καθώς πρέπει φτιαγμένα.
Οι γραμμές, οι στήλες, οι κάθετες, οι διαγώνιες. ‘Ολα στα κουτάκια τους.
Το παν είναι η οργάνωσις.
Αλίμονο ..
Και γίνεται το τηλεφώνημα.
-Έρχεσαι λίγο, υπάρχει πρόβλημα.
Και άντε πάλι όλα απ’ την αρχή.
Κάτω οι στήλες, πάνω οι γραμμές, έξω από τα κουτάκια τους, τα εγκλωβισμένα.
Φυσικά, αλλάζουν οι προτεραιότητες και προηγούνται τα θέματα [...]

Βολτούλες και .. καλόπιστος κριτική…

Τη μικρή βεραντούλα στην κουζίνα, σπάνια την επισκέπτομαι.
Φταίει που, για ένα διάστημα, κάτι είχε μπλοκάρει την πόρτα προς τα εκεί, φταίει και το ότι εκεί βάζουμε ό,τι δεν χωράει στην κουζίνα, με αποτέλεσμα να μη χωράμε εμείς, φταίει και η συνήθεια που δεν οδηγεί προς αυτή τη βεράντα.
Το πρωί όμως με τον καφέ στο χέρι [...]

Διάγνωση …

Μονόπρακτο.
-Πώς τον λένε το γιατρό που πήγε ο Η.
-Ποιον αυτό για τα πόδια του; Νικολάου

-Όχι, όχι αυτόν. Τον άλλον. Τότε παλιά. Χαραλάμπους μήπως; Κάπως έτσι.

-Τι τον θέλεις αυτόν; Αυτός είναι νευροχειρουργός. Γ. τον λένε. Αλλά τι το θέλεις;

-Ναι ναι αυτόν. Να βρε παιδί μου, έχω εκεί στον όμιλο κάποιον, που είχε ό,τι κι εγώ. Πονούσε [...]

Μια ήσυχη ημέρα

-Θα με πας μέχρι το αεροδρόμιο;
-Την Πέμπτη δε θα έφευγες;
-Ναι, αλλά σήμερα έχω μια σημαντική δουλειά.
Η συζήτηση με το γιο, για το θεαθήναι. Αρκούσε ένα απλό ναι.
Λυτρωτικό το αίτημα.
Η φυγή ποτέ δεν είναι λύση, αλλά μια μικρή αλλαγή περιβάλλοντος θα βοηθήσει να αλλάξουν οι εικόνες. Ας είναι και η διαδρομή σπίτι-αεροδρόμιο.
Ανάκατα συναισθήματα, μεσημέρι ακριβώς, μιας [...]

Κιόλας;

Το πρώτο post σε αυτό το blog, μπήκε στις 25 Ιουλίου του 2005.
Σήμερα, 24 Ιουλίου του 2006, συμπληρώνονται 365 ημέρες.
Όσα και τα post!

H εικόνα αψευδής μάρτυρας.
Κατά μέσο όρο, ένα post την ημέρα.
Ε, εντάξει, για να γίνει αυτό, χρειάστηκε το τελευταίο διάστημα να γραφούν μέχρι και τρία κείμενα (!) σε μια ημέρα.
Και, [...]

Τετριμμένα …

Δευτέρα πρωί.
Η πόλη δεν είναι έρημη, ίσα ίσα, αλλά οι ρυθμοί της είναι ανεκτοί. Και ήπιοι.
Μέχρι και μια λαϊκή αγορά, που συναντάω κάθε Δευτέρα στο δρόμο μου, σήμερα χρειάστηκε να ψάξω για να την εντοπίσω.
Τα κληρονομικά έχουν σκοτούρες και τρεχάματα. Άντε να συμβιβάσεις και τις ενδοοικογενειακές αντιθέσεις.
Προς το παρόν, έμεινε σαν κέρδος η βόλτα [...]

Θύματα ή θυσίες ;

Η τηλεόραση θυμίζει ότι το 2003 στη Γαλλία είχαν πεθάνει 11.000 (ναι, έντεκα χιλιάδες) άνθρωποι απο τον καύσωνα.
Δηλαδή ο πόλεμος με τη φύση, στο όνομα της προόδου (και του κέρδους βέβαια) έχει επίσης πολλά αθώα θύματα.
Μας απασχολούν άραγε ποτέ αυτά;

Παλιές εικόνες με ίδια θεματολογία …

Η “βουτιά” της μνήμης στο παρελθόν, απόλυτα δικαιολογημένη.
Τα χρόνια περνάνε γρήγορα, αλλά οι οριακές στιγμές πάντα σημαδεύουν την πορεία.
Κυριακή από εκείνες, που δεν έχεις λόγο να τις αποτυπώσεις οπωσδήποτε στη μνήμη σου, αλλά ούτε υπάρχει και κάποιος λόγος σοβαρός να θέλεις να τις απορρίψεις.
Ο κυριακάτικο τύπος, συντροφιά για το πρωινό, όπως και η διαδικτυακή περιήγηση. [...]

Ήχοι …

Σάββατο και λίγη τεμπελιά παραπάνω, ποτέ δεν έβλαψε κανέναν και ας διαδίδεται το αντίθετο.
Από την ανοιχτή μπαλκονόπορτα φτάνουν οι πρωινοί ήχοι της γειτονιάς.
Μια ιδέα να τους ταξινομήσω.
Κυρίαρχος ήχος του εικοσιτετραώρου, αυτός από τη εξάτμιση στα μηχανάκια των διανομέων, κυρίως έτοιμου φαγητού.
Κατά κύριο λόγο ακούγεται από τις οκτώ το βράδυ έως μετά τα μεσάνυχτα, αλλά είναι [...]

ειδήσεις … χωρίς σχόλια

Ακούω στις ειδήσεις.
Από τότε που ξεκίνησαν οι εχθροπραξίες μεταξύ Ισραήλ και Χεζμπολά, περίπου δέκα ημέρες πριν, έχουν σκοτωθεί 7 ή 5 μέλη της Χεζμπολά και πάνω από 300 άμαχοι.
Ποιος είναι ο λόγος της επίθεσης των Ισραηλινών στο Νότιο Λίβανο; Πάντως δεν μπορεί να είναι η εξόντωση της Χεζμπολά. Αν παρόλα αυτά είναι, πρόκειται για μια [...]

Ένα κοινωνικό παράδοξο.

H χτεσινή βεγγέρα είχε απ’ όλα.
Μέχρι και κοινωνικές αναλύσεις.
(Εκεί είναι που αναρωτήθηκα “πότε πέρασα από την άλλη μεριά του ποταμιού”)
Και επειδή κάπου αλλού το είχα σημειώσει και το βρήκα και σε γενικές γραμμές αυτά ειπώθηκαν και εχτές το βράδυ με ένα ποτήρι κρασί στο χέρι, ας φέρω κι εδώ εκείνο το παλιότερο κείμενο.
Ο τίτλος [...]

Κυλούν οι ημέρες …

Ο “εγκληματίας” επιστρέφει πάντα στον τόπο του εγκλήματος.
Βόλτα από το γραφείο για να δω αν … είναι ακόμα εκεί.
Εκεί ήταν.
Κουβεντούλα με άλλους, που μάλλον είχαν ανάλογες ανησυχίες και ένας φρέντο καλά παγωμένος.
Μου είχαν έτοιμο και το τι θα κάνω στα τέλη Αυγούστου. Και πώς να πεις “δε θα πάρω ευχαριστώ”;
Άδειοι οι χώροι.
Μπορεί τον καιρό [...]

Άλλο το τι θέλω και άλλο το τι πρέπει …

Είναι κάτι πρωινά, που, πριν ανοίξεις τα μάτια, λες, πάλι….
Και όταν σηκώνεσαι απ’ το κρεβάτι, εσύ δεν ξέρεις τι ακριβώς σημαίνει αυτό το “πάλι” , αλλά εκείνο το ξέρει.
Τα πράγματα από τη Θεσσαλονίκη έφτασαν.
O μετακομίσας έμεινε πίσω.
Η συμβολαιογράφος τηλεφώνησε και ψάχνει τα χαρτιά.
Οι συμβαλλόμενοι δεν έχουν ειδοποιηθεί, αφού δεν μιλάνε όλοι μεταξύ τους.(Άσχετη ιστορία. Παρεμβολή)
Η [...]

Το κλουβί …

H πόλη ησύχασε.
Τα αεροπλάνα, που πετούν σχετικά χαμηλά, φέρνουν ήχους που έχω ξεχάσει, αλλά ταυτόχρονα μου είναι τόσο οικείοι, ώστε δεν με ενοχλούν. Ούτε καν τους προσέχω τις πιο πολλές φορές.
Βλέπεις έζησα πάρα πολλά χρόνια “κάτω” από τον αεροδιάδρομο του ¨ελληνικού”. Εκεί δηλαδή μένω ακόμα στην Αθήνα.
Τα αεροπλάνα όμως έχουν φύγει πλέον από το “ελληνικό”
Στο [...]

Επιστροφή ..

Άλλα πεντακόσια τόσα χιλιόμετρα σήμερα.
Και επειδή δηλαδή ήταν … κατηφόρα; Δεν είναι κουραστικά;
Ήταν και το πρωινό ξύπνημα που ήταν πολύ πρωινό…
Ήταν και η ένταση ώστε να τελειώσουν οι εργασίες έγκαιρα …
Ήταν και η μικρή συγκίνηση που πλανιόταν στην ατμόσφαιρα …
Αργήσαμε και να αποχαιρετήσουμε την πόλη. Έφτασε σχεδόν πέντε το απόγευμα για να πατήσουν οι ρόδες [...]

Ένα ελάχιστο δείγμα από το πανέμορφο τοπίο της Κερκίνης. ….

H πρώτη στάση.
Η πρώτη εικόνα.

Δεν ξέρω αν το έχετε δει εσείς. Πάντως για ένα βότσαλο στη λίμνη είχα ακούσει. Για τέρατα της λίμνης επίσης, αλλά για κοπάδι να βόσκει μέσα στη λίμνη, δεν είχε τύχει…

Ήταν λογικό να το απαθανατίσω δυο φορές τουλάχιστον.
Για να είμαι ειλικρινής περισσότερες από δυο ήταν, αλλά εδώ δεν χωράνε οι άλλες.

Στο [...]

Με ένα ποτήρι κρασί του ‘70 …

Μια μετακόμιση “μέσα στη μετακόμιση”. Δύσκολη, αλλά απαραίτητη.
Και μια “τελευταία” ματιά από τη βεράντα προς το Θερμαϊκό.
Ποιος ξέρει πότε και αν …
Η ημέρα δεν είχε συν-κινήσεις.
Απλά καθημερινά.
Συμμαζέματα, ολοκλήρωση δηλαδή και προετοιμασία για την αυριανή αναχώρηση.
Και οι απαραίτητες συντηρήσεις.
Μας έπιασε μανία να το παραδώσουμε καλύτερο από όσο το παραλάβαμε.
Φυσικά και ευκαιρία για ξεκαθάρισμα.
Και ανακαλύψεις.
Άνοιγμα ενός Vintage [...]

Προγραμματισμών ανατροπές …

H ανατροπή του προγράμματος έγινε.
Και η ανατροπή της ανατροπής προγράμματος έγινε κι αυτή.
Και αποδείχτηκε καταπληκτική σαν εγχείρημα.
Δυστυχώς, οι τεχνικές δυνατότητες, που υπάρχουν αυτή τη στιγμή, δεν επιτρέπουν να παρουσιάσω και τα τεκμήρια των όσων λέω.
Θα το κάνω όμως σύντομα.
Η ιδέα η πρωινή ήταν να αφήσουμε τα πράγματα όπως είναι και να φύγουμε για μια [...]

Όπου νάναι το φεγγάρι θα φανεί …

Το φεγγάρι δεν φάνηκε ακόμα.
Σε λίγο.
Θα φανεί όπως και χτες, πέρα από την ανατολή, κατακόκκινο.
Μετά, λίγο λίγο, θα αλλάζει χρώμα, για να φτάσει εκεί κατά τα ξημερώματα να φοράει το ασημί του ρούχο.
Προ ολίγου μπήκα στο σπίτι.
Βόλτα στο κέντρο. Όχι μεγάλη. Η κούραση της ημέρας δεν το επέτρεπε.
Ένα πέρασμα από τους χώρους που πριν δέκα [...]