Στη Θεσσαλονίκη ψιλόβρεξε …

Η ώρα αναχώρησης αποδείχτηκε καλή.
Έντεκα το πρωί.
Παρασκευή σήμερα, και ο φόβος να γίνεται χαμός στην εθνική βάσιμος.
Για καλή μας τύχη, δεν επαληθεύτηκε.
Χωρίς ιδιαίτερη πίεση, χωρίς εκνευρισμούς, εκεί κατά τις τέσσερις το απόγευμα, λίγο πριν για την ακρίβεια, αντικρύζαμε το Λευκό Πύργο.
Ευτυχώς και οι διαδρομές μέσα στην πόλη δεν ήταν πολλές, οπότε εκείνο που εν τέλει [...]

Περυσινά ξινά σταφύλια (ΙΙΙ)

Δευτέρα Δεκαπενταύγουστος.
Ημέρα ήρεμη.
Τις πιο πολλές ώρες μέσα στο ξενοδοχείο.
Παρόλο που το κρητικό πέλαγος φημίζεται για άγριο, και αυτή την ημέρα μας δέχτηκε καλά.
Η απογευματινή βόλτα ήταν μια μικρή αποτυχία.
Η πρόθεση ήταν να επισκεφτούμε την μονή του Αρκαδίου.
Πήγαμε, αλλά ήταν κλειστό. (Kίνησε ο εβραίος να πάει στο παζάρι, κι ήταν Σάββατο )
Έκλεινε πριν από τις εφτά [...]

Περυσινά ξινά σταφύλια (ΙΙ)

Σάββατο δεκατρείς τ’ Αυγούστου. (Φυσικά το 2005 …)
Τρίτη ημέρα διακοπών και είπαμε να ψάξουμε για τους δροσουλίτες.
Φυσικά δεν τους είδαμε.
Είδαμε όμως το Φραγκοκάστελλο και κολυμπήσαμε στα καταγάλανα νερά της παραλίας του Λιβυκού, που βρίσκεται εκεί μπροστά.
Και πώς να τους δούμε τους δροσουλίτες, αφού μήτε Άνοιξη ήταν, μήτε ξημερώματα, μήτε και τόσο καθαρή η ψυχή μας.
Με [...]