πρωινό φιλί …

H γκρίνια έφερε φιλί!!!
Πρωινό εγερτήριο και τα συνηθισμένα.
Σχεδόν.
Η έλλειψη γάλακτος για το πρωινό, μοιραία έφερε την γκρίνια.
-Μα να τρέχω και γι αυτό πρωί, πρωί; Δεν φτάνει επιτέλους που τρέχω με τα σκυλιά;
Στο γωνιά του δρόμου, με το λάστιχο του νερού στο χέρι καθάριζε το πεζοδρόμιο, μπροστά στο σπίτι τους.
Η καλημέρα ανυπόκριτη.
Και από τις δυο πλευρές.
Αλίμονο.
Σχεδόν [...]

Μια ημέρα

Πίεση, τρέξιμο, ενοχές, αμφιβολία.
Ημέρα που άρχισε με την ανατολή του ήλιου …
Και μόνο οι αφορμές επικοινωνίας, θα μπορούσαν να γεμίσουν ένα μπλογκ.
Πέρασε.
Τα προβλήματα βρήκαν μια λύση.
Επιθυμητή;
Πάντως εφικτή.
Και η ζωή συνεχίζεται.
Αύριο, τα σημερινά προβλήματα θα κινούνται στα κανάλια των επιλογών που έγιναν και τα αυριανά θα αναζητούν τα δικά τους κανάλια.
Μη ξεχάσω, πώς να το ξεχάσω…, [...]

γνωστές από πριν επιλογές …

Μάτια που λάμπουν.
Μάτια με το φόβο του άγνωστου και της ανασφάλειας καλά κρυμμένο πίσω από τη σταθερή φωνή και το σχεδόν αδιόρατο κοκκίνισμα στα μάγουλα.
Αγωνία και προσδοκίες.
Χρόνια που φεύγουν παίρνοντας όνειρα κι ελπίδες.
Συνθήκες που απαγοητεύουν, ή γεννούν προσδοκίες.
Διαδικασίες.
Επιλογής ή γνώσης;
Πέντε ώρες, μαζί με όσες ακολουθήσουν, αποτύπωσης της αγωνίας.
Η νέα γενιά στο σκαμνί.
Και η εξουσία [...]

Καλώς γύρισα στον κόσμο της μιζέριας.

Της φαντασίας μου θα είναι.
Τα μισόλογα. Οι διακοπές των συζητήσεων άμα τη εμφανίσει.
Συμμαχίες, λυκοφιλίες, εφόρμηση επί του “εχθρού”.
Εξηγήσεις.
Προσπάθεια αποκόλλησης από τον ομφαλοσκοπισμό.
Αποτυχία.
Τα τείχη της μιζέριας, θωρακισμένα και με νέες συμμαχίες, κρατούν καλά.
Εκάς οι βέβηλοι, που θα ανατρέψουν τον κοπιωδώς κατακτηθέντα εφησυχασμό.
Και τη φροντίδα του εαυτούλη μας.
Εκάς, εκάς.
Μια ανάσα.
Αέρας χωρίς οξυγόνο.
Μεταλλαγμένα όντα, προσαρμοσμένα στη διαβίωση με [...]

μια ακόμα Κυριακή …

Της Κυριακής τα συνηθισμένα.
Και μερικές απαντήσεις στις προκλήσεις του επαγγέλματος.
Διαστροφή τριάντα ετών είναι αυτή. Πώς να ξεφύγει κανείς …
Η ησυχία του δειλινού, το τετέρισμα του τζίτζικα, η ζέστη που είναι υποφερτή, αλλά και αισθητή.
Νωρίς το μεσημέρι, οικογενειακή παρακολούθηση της προσπάθειας της εθνικής ομάδας στο μπάσκετ.
Εντυπωσιακή η νίκη με 31 πόντους διαφορά απέναντι στην Κινεζική ομάδα.
Νύχτωσε [...]

Με αφορμή ένα σχόλιο …

Τούτο το μπλογκ το χρησιμοποιώ σαν ένα ημερολόγιο, καταγράφοντας την καθημερινότητά μου.
Τα γεγονότα που αφορούν στο πρόσωπό μου, αυτά καθ΄εαυτά είναι μάλλον αδιάφορα και συνήθως τα περνάω έμμεσα, καταγράφοντας εικόνες και σκέψεις γενικότερου, νομίζω, ενδιαφέροντος.
Κάποιες φορές οι εικόνες είναι κραυγαλέες. Είναι από μόνες τους όχι απλώς σχόλια, αλλά και ολόκληρες αναλύσεις.
Έτσι και χτες.
Η εικόνα πολιτών [...]

επιστροφές …

Για δες.
Φτάσαμε στο τελευταίο Σαββατοκύριακο του Αυγούστου.
Και του καλοκαιριού.
Ένας ακόμα κύκλος που κλείνει.
Ένα ακόμα καλοκαίρι που ολοκληρώνεται.
Όχι ότι έχει κάποια ιδιαίτερη σημασία.
Το πρωί, ο καθρέφτης έγινε αφορμή για μια γρήγορη διαδρομή στο χρόνο.
Η εποχή της σανίδας. Και της αθωότητας.
Τότε που ο κουρέας έβαζε μια σανίδα πάνω στα χερούλια της πολυθρόνας και με κάθιζε εκεί, [...]

με μια στυφίλα …

Παρακμή.
Ξεσηκώνονται, λέει οι πόλεις στις οποίες υπάρχουν Α-ΤΕΙ και φέτος δεν θα δεχτούν σπουδαστές αφού οι υποψήφιοι δεν “έπιασαν” τη βάση.
Έτσι, χυδαία, ανερυθρίαστα, χωρίς στάλα ντροπής λένε ότι “οι φοιτητές είναι ζωή για τα οικονομικά της πόλης”.
Και υπάρχουν και κόμματα που υποστηρίζουν αυτή την προσέγγιση.
Και δεν κοκκινίζει κανείς τους.
Παρακμή.
Εικόνα στις ειδήσεις της τηλεόρασης.
Νεαρούλης -αυριανός [...]

εγρήγορση ..

Και επειδή δεν είναι δική μου δουλειά ή ο άλλος δεν έκανε καλά αυτά που όφειλε, πώς μπορώ να επαναπαυτώ;
Τι φταίει αυτός που έχει την αγωνία του, να γίνεται θεατής της μιζέριας καρεκλοκένταυρων και γραφειοκρατών;
Και όχι μεγαλοθεσιτών τούτη τη φορά. Απλών.
Αυτών που συνήθως προκαλούν τη συμπάθεια…
Μεσημεριάτικα, με το τραπέζι στρωμένο για το μεσημεριάτικο φαγητό, [...]

οι παλιές αγάπες πάντα είναι παρούσες …

Ασκήσεις επί χάρτου.
Κυριολεκτικά.
Απορίες και προβληματισμοί που δεν διατυπώθηκαν. Τι νόημα θα είχε άλλωστε;
Μια ώρα δουλειά, που δεν έπιασε την ουσία. Μερικές ιδέες συζητήθηκαν.
Και αγωνίες.
Που κατατέθηκαν έμμεσα.
Είναι βλέπεις που και εμείς δεν ξέρουμε τι θέλουμε.
Πού να πάμε.
Παρακολουθούμε τις δομές να αλλάζουν.
Αλλάζουν ή καταρρέουν; Πάντως το δίλημμα δεν τίθεται έτσι μεγαλοφώνως.
Και οι φωνές που ακούγονται, δύσκολα κρύβουν [...]

Και ο καύσωνας συνεχίζεται..

Γκουχ… γεύση χώματος..
Περίεργο …
Χιουμοριστική εισαγωγή.
Η ζέστη συνεχίζεται. Παρά τα περί του αντιθέτου διαδοθέντα.
Και να μη θέλεις να ασχοληθείς με τον καιρό, σε υποχρεώνει εκείνος.
Φυσικά, γιατί δεν υπάρχουν, ευτυχώς, τα πιο σημαντικά στο προσκήνιο.
Υπάρχουν όμως στο παρασκήνιο.
Και απαιτούν προετοιμασία.
Και επικοινωνία. Και ιδέες.
Πρωινό με δραστηριότητες προετοιμασίας του προσεχούς μέλλοντος.
Του πολύ άμεσα προσεχούς.
Προετοιμασία για το χειμώνα.
Το ίδιο [...]

με βήμα αργό …

Μακριά ημέρα. Σε ώρες.
Πολλές αρχές, χαμηλή πτήση.
Συγκρατημένη αισιοδοξία.
Κλαυσίγελως με τον τόνο στο γέλωτα…
Εξάντληση των αρνητικών πιθανοτήτων η εμφάνιση του περιπολικού στις 5 τα ξημερώματα, σε άδειο δρόμο, αμέσως μετά την παραβίαση στου κόκκινου.
Χωρίς άλλες επιπτώσεις.
Πέρασμα από τους χώρους της ρουτίνας. Προετοιμασία.
Των διαθέσεων κυρίως.
Οι διαδικασίες με τη σειρά τους.
Πικρή γεύση με το τέλος του [...]

Και η τεχνολογία ζεστάθηκε …

Το adsl κατέρρευσε.
Η τεχνική υποστήριξη του ΟΤΕ, δεν λειτουργεί το βράδυ.
Οι φόρμες του φυλλομετρητή, διαγράφτηκαν (από δικό μου λάθος).
Το κλασικό καλωδιάκι έσωσε την κατάσταση.
Τουλάχιστον για τώρα.
Σύνδεση dial up.
Να θυμηθούμε τις ηρωικές εποχές.
Αν και, στο διάστημα που έλειψα, με τέτοια σύνδεση έμπαινα στο διαδίκτυο.
Διάφορα αδιάφορα στην τηλεόραση.
Ο Λεβέντης όμως με εξέπληξε.
(Ένας είναι ο Πρόεδρος)
Πήρε θέση [...]

και τι άλλο να κάνεις;

Αργία μήτηρ πάσης κακίας, αλλά κάτι τέτοιες ημέρες, η αργία είναι η μόνη επιλογή.
Ζέστη, ζέστη, ζέστη.
Από το πρωί ελάχιστες κινήσεις, λίγο διάβασμα, λίγη τηλεόραση.
Δεν υπάρχουν και πολλά άλλα περιθώρια.
Απόγευμα και η καθιερωμένη υποχρεωτική βόλτα.
Σοκ.
Καυτός ο αέρας, καυτός ο δρόμος.
Μέχρι και τα μέταλλα στο λουρί του σκύλου ζεστάθηκαν στο τέταρτο που διήρκεσε η βόλτα.
Επιστροφή στο [...]

Πρεμιέρες ..

Λοιπόν, έχουμε και λέμε.
Σήμερα, έκαναν για πρώτη φορά την εμφάνισή τους, κατά σειράν:
Ο καύσωνας. Αυτός, έκανε την εμφάνισή του από χτες το βράδυ δηλαδή.
Τον καταλάβαινες από τη ράχη της πολυθρόνας, που ήτανε ζεστή!!!
Και από τον ιδρώτα που κατρακυλούσε στη ράχη σου.
Ζεστός κι αυτός.
Η περίπτωση του κρύου ιδρώτα, είχε άλλη αφετηρία.
Το μουντομπάσκετ. Παγκόσμιο πρωτάθλημα Μπάσκετ.
Διεξάγεται στην [...]

Χαλαρά, λόγω ζέστης …

Τα τζιτζίκια τραγουδάνε όλη την ημέρα.
Σιγά που θα “έβαζαν γλώσσα μέσα τους”, με τέτοια ζέστη.
Ο αέρας με τα χαρακτηριστικά του λίβα. Καυτός.
Όλα καλοκαιρινά.
Δράσεις, οι εντελώς απαραίτητες.
Δεν είναι και για περισσότερα.
Οι αγωνίες του πρωινού, βρήκαν τη λύση τους. Προσωρινή βέβαια, αλλά και ο χρόνος είναι κέρδος.
Χρειάστηκε και λίγο θράσος. Και πίεση.
Δεν γινόταν όμως διαφορετικά.
Η αλήθεια είναι [...]

ήσυχα απόψε …

Φύλλο δεν κουνιέται τούτη την ώρα.
Αραιά και πού, κάτω στο δρόμο, περνάει κανένα αυτοκίνητο.
Απουσιάζουν και οι διανομείς πίτσας.
Λογικό.
Απουσιάζουν οι καταναλωτές.
Νύχτα Πέμπτης.
Η τηλεόραση δεν δείχνει κάτι ενδιαφέρον.
Ίσως δω την Μπαρτσελόνα εναντίον της Εσπανιόλ, σε λίγο. Ενδοβασκική σύγκρουση …
Οι εικόνες της πόλης, τούτη την ώρα, δεν προσφέρονται και πολύ για ρεμβασμό
Δύσκολο να κοιτάξει κανείς προς τ’ [...]

Πίσω στα συνηθισμένα …

To ψιλόβροχο δεν φτάνει μέχρι εδώ.
Στην τηλεόραση το βλέπω.
Στο Μάντσεστερ.
Καλά θα ήταν να έφταναν κι εδώ μερικές ψιχάλες. Θα δρόσιζε λίγο.
Η βεράντα όπως την άφησα. Πώς να ήταν και διαφορετική;
Μια μικρή ανάσα από το βοριά κάπου κάπου τη δροσίζει.
Ότι τα λουλούδια θα ήταν απότιστα, μάλλον ήταν αναμενόμενο.
Η ταλάντωση προ ολίγου, έδειξε ότι κάποια σεισμική δόνηση [...]

Χωρίς Λόγια ..

Ας φτιάξει ο καθένας τις δικές του εικόνες …

Ο ήλιος φεύγει αργά …

Λυκόφως …

Νυχτώνει …

Πρωινές γραφές, να τις παίρνει το θαλασσινό αγέρι …

Γαληνεμένα τα νερά σήμερα.
Τσαγκαροδευτέρα και η θάλασσα φαίνεται να το τηρεί. Δεν έχει και πολλή διάθεση να ανταριέψει.
Στο βάθος ένα μικρό ιστιοφόρο, χωρίς το ιστίο του όμως, κινείται αργά, ενώ, λίγο πιο κοντά, πάνω στη βάρκα του, κάποιος μοιάζει να ψαρεύει.
Ένα ρυτίδιασμα πάνω στην επιφάνεια της θάλασσας γίνεται μεγάλη αυλακιά εκεί από όπου περνάει “θυμωμένο” [...]