H διάθεση χαλαρή.
Φθινοπωρινή.
Λίγο ρομαντική λίγο μελαγχολική.
Από εκείνη τη μελαγχολία που φτιάχνει τη διάθεση.
Πρωινό χωρίς κάτι ιδιαίτερο.
Ούτε καν ποδήλατο. Αλήθεια πού το καταχώνιασα;
Μάλλον αύριο θα το κυκλοφορήσω.
Το σαββατιάτικο τραπέζι σε πλήρη απαρτία.
Τα τρέχοντα ρυθμίστηκαν μένουν λίγες διατυπώσεις και οι κουβέντες περιστράφηκαν γύρω από θέματα υγείας και αναμνήσεις από το ναυτικό.
Όμορφη σύμπτωση να τρώνε στο ίδιο τραπέζι η κλάση του 1946 με την κλάση του 2006.
Το πολεμικό ναυτικό διαθέτει και στρατευμένους και εφέδρους στην οικογένειά μου.
Είναι προφανές ότι το ανέκδοτο με την κατανομή δράσεων μεταξύ Αεροπορίας, Στρατού και Ναυτικού, βρήκε αντίθετο μόνον προερχόμενο από τις παλιές εφεδρείες.
Νύχτωσε για τα καλά έξω.
Η οθόνη του υπολογιστή έτοιμη να δεχτεί σκέψεις και διαθέσεις.
Απέναντι, η οθόνη της τηλεόρασης προβάλει ελληνική ταινία.
Τον περίφημο Μαυρογιαλούρο !!!
Yπάρχει και φιλότιμο, ο τίτλος
Λέω να αφήσω τα πλήκτρα στην ησυχία τους ..
Προτιμώ να χαμογελάσω με τα τεκταινόμενα στη μικρή οθόνη.
Σαββατόβραδο απόψε.
To blog, επηρεασμένο από τους ναύτες της οικογένειας και δη από τον “Νέστορα” της ομάδας, ο οποίος, γεροντόμαγκας τώρα, στα νιάτα του τη ζωή του την πέρασε στα σκαλοπάτια των ερώτων του, “ότι πολύ ηγάπησε”, έβαλε χαλί μουσικό, το τραγούδι που ο ίδιος θεωρεί “το τραγούδι του” από τη φωνή μάλιστα της φίλης του Σωτηρίας Μπέλλου.
Μικρή σημασία έχει που δεν θα το ακούσει από εδώ.
Το έχει καταθέσει από καρδιάς πάμπολλες φορές…
33 σχόλια
Σεπτεμβρίου 16, 2006 σε 11:40 πμ
Επιτέλους !!! Άκουσα μουσική στο μπλογκ σου!!!!!!!!
))
Όμορφη εικόνα όντως να τρώνε στο ίδιο τραπέζι η κλάση του 1946 με αυτή του 2006!
Καλό σου βράδυ -φιλιά
(προσπαθώ να θυμηθώ την ταινία, αδύνατο…)
Σεπτεμβρίου 16, 2006 σε 11:48 πμ
Μια απο τα ιδια τσιφτη.
Δεν εισαι ο μονος που μενεις Σαββατιατικα μεσα…
Σεπτεμβρίου 16, 2006 σε 11:51 πμ
Kv ενεργοποίησα τον κώδικα για τον firefox. Ελπίζω να μην δημιουργηθεί πρόβλημα.
Στο τραπέζι ήταν ο θείος,(ναύτης του 46), ο μικρός γιος που απολύθηκε από το ναυτικό το Μάρτη φέτο, και ο μεγάλος γιος που πήγς τώρα το Σεπτέμβρη…
Περιττό να πω ότι επειδή η αφεντιά μου ήταν του στρατου ξηράς, βρήκα ευκαιρία να τους πειράξω….
Η ταινία “Υπάρχει κα φιλότιμο” είναι εκείνη που ο Λάμπρος Κωνσταντάρας, υποδύεται έναν Υπουργό (Μαυρογιαλούρο) και πηγαίνοντας να εγκανιάσει ένα μαιευτήριο, μετά από ένα μικρό ατύχημα, βρίσκεται στην αυλή ενός σπιτιού χωρίς να δηλώσει την ιδιότητά του, όπου συνειδητιποιεί ότι οι άνθρωποι που τον περιβάλλουν στο υπουργειο καθώς και οι τοπικοί κομματάρχες;, είναι της ρεμούλας.
Είναι χαρακτηριστικές οι σκηνές που σταματάνε να μιλάνε και γυρίζουν όλοι μαζί -και ο ίδιος-και μουτζώνουν προς τη μεριά που υποτίθεται ότι βρίσκεται ο Μαυρογιαλούρος.
Είναι μια χαριτωμένη ταίνια, που χωρίς να διεκδικεί δάφνες (αν και αρκετοί την χρησιμοποιούν ποικιλοτρόπως), προσφέρει γέλιο…
Είμαι σίγουρος ότι την έχεις δει αρκετές φορές…
Καλό σου βράδυ κι εσένα
Φιλιά
Σεπτεμβρίου 16, 2006 σε 11:52 πμ
πρεζα tv αυτό είναι σίγουρο
))
να περνάς όμορφα
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 1:01 πμ
Κrotkaya περαστικά στον καλό σου…
Το ανέκδοτο το έγραψε η so_far στο ποστ “άλλος για τον πόρο” και αναφέρεται στο πόσο καλοπερασάκηδες είναι οι του ναυτικού
Εύχομαι για αύριο καλές βόλτες…
Φιλιά
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 1:04 πμ
Kv βρήκα ευκαιρία να τους “τσιγκλήσω” αφού υποτίθεται πως εγώ κουράστηκα στο στρατό (λέμε τώρα…;) )
Είναι όντως επίκαιρη η ταινία.
Βλέπεις τα σκάνδαλα που ξέσπασαν, ξανάθεσαν τα θέματα επί τάπητος…
Να περνάς καλά κι εσύ
φιλιά
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 1:24 πμ
Αυτά είναι φτηνές δικαιολογίες και το ξέρετε!!!!
:p
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 1:33 πμ
darthiir είπαμε ετούτη η γενιά να βρέξει λίγο τα ποδαράκια της στη θάλασσα (αν και το μόνο νερό που βλέπουν είναι σε κάτι πισίνες και σε κάτι συντριβάνια δηλαδή
)) )
Όσο για τα Υπουργεία τους, ναι ναι κατά εκεί βρίσκονται….
Το θέμα όμως είναι ότι είναι και δικά μας υπουργεία …
Καλό μεσημέρι
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 1:34 πμ
composition doll δεν μπορεί να μας αρέσουν όλες οι αιτιολογίες.
Καλό σας μεσημέρι.
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 2:07 πμ
χαχαχα
)))
Καλή Κυριακή
control&F5 και εδώ!!!!!!
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 2:07 πμ
α, ναι και την καινούρια μουσικούλα την ακούω ωραιότατα!
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 2:29 πμ
Kv, το κοντρολ+F5 είναι μια καλή συνταγή και για εδώ, γιατί, κυρίως με τον ff, ανοίγεις τα μπλογκ φίλων και συχνά έχει κρατήσει τα παλιά.
Όσο για την μουσική ήταν τελικά απλό να κάνω την αλλαγή.
ότι άκουγαν διπλές μουσικές 
))
Σαν το αυγό του .. Κολόμβου ..
Κι ας διαμαρτύρονται
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 3:17 πμ
Aν Ο “Νέστορας” της οικογένειας χρησιμοποιεί explorer, θα ακούει το τραγούδι εις διπλούν: μια γρήγορη εκτέλεση και μια αργή, τη μία να επικαλύπτει την άλλη.
Μα γιατί ασχολείστε με την τεχνολογία, αφού σας ζαλίζει, Δαίδαλέ μου? :ppppp
Την εκτέλεση με τη Νταντωνάκη του συγκεκριμένου τραγουδιού, την έχετε υπόψη σας? Απίστευτα πιο ερωτική. Ακούστε τη στο βλογ μου.
Φιλώ σας.
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 3:30 πμ
Ωχ Καίσαρα, λες με το control&F5 να μπορέσω να ξαναβλέπω τα μπλογκ σας σπίτι ;;;; χαχα, θα δοκιμάσω. Εγώ μεταφορικά το χρησιμοποίησα
φιλιά!
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 3:31 πμ
Καλημέρα Μάρκο.Οι μουσικές σου επιλογές,με κάνουν να μη θελω να ξεκολλήσω απο το blog σου.
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 3:53 πμ
Mάρκο, με συγκίνησες με την απλοϊκή σου αφήγηση. ΄Εχει μια δόση ρομαντισμού. Η “οικογένεια γύρω από το τραπέζι”. Το διατηρήσαμε με σεβασμό για πολλά χρόνια. Τώρα ο στρατευμένος μας (ναύτης κατά σύμπτωση) λείπει από το Κυριακάτικο τραπέζι. Ε, όταν λείπει ένας …βρίσκουν ευκαιρία και οι υπόλοιποι.
Σερβιτσιο για δυο. ΕΚΕΙΝΟΣ κι’ ΕΓΩ!!!
Στην υγειά σου!
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 4:46 πμ
Καλημέρα σας, επιστημονικέ συνεργάτη! Καλή Κυριακή!!!
:ΡΡΡΡΡ
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 4:51 πμ
Kv το ομολογώ ότι δεν κατάλαβα την μεταφορά του ctrl+F5
))
Ίσως γιατί σε εμένα δεν πιάνει
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 4:54 πμ
Φιλουμένα καλώς ήλθες…
Όποτε μπορούμε κι εμείς συγκεντρωνόμαστε γύρω από το τραπέζι.
Εύχομαι να περνάς πάντα καλά
Στην υγειά σου
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 4:56 πμ
Krotkaya καλή μου, πολιτικό το έκανα το θέμα στο μπλογκ σου, δεν το κατάλαβες;
))))
Καλό υπόλοιπο Κυριακής.
φιλί
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 5:59 πμ
Και βέβαια! Αλλά σε επιστημονική βάση, όχι; Χμ… έχω αρχίσει να γερνάω και να μην τα πιάνω όλα, ε;
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 6:02 πμ
Krotkaya μου επιστημονικώ τω τρόπω για να μην καρφώνομαι …
)))
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 8:41 πμ
Μια χαρά δουλεύει (πρακτικά το ControlF5), μεταφορικά, είναι θέμα βαθμού εξάντλησης, προσπάθειας και … μπαταρίας …
φιλιά
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 10:16 πμ
composition doll μου, ακόμα στην οικογένειά μου οι άνω των 80 δεν χρησιμοποιούν το ΝΕΤ..
Σιγά σιγά όμως πλησιάζει να γίνει και αυτό…
Αλλά μετά την επισήμανσή σας το ήλεγξα το θέμα και πρόβλημα δεν βρήκα.
Εδώ που τα λέμε, να έχω βάλει την Μπέλλου στις 33 και 45 στροφές (πού το θυμήθηκα αυτό ε; )δύσκολο μοιάζει.
Μήπως καλή μου φίλη σερφάρατε σε πολλά μπλογκς ταυτόχρονα και τον μπερδέψατε τον εξπλορερ σας, ελαφρώς;
Καλού κακού κάμνετε και ένα ctrl+F5 κάπου κάπου.
Βοηθάει να καθαρίσει το μπάφερ.
Πάντως έχετε δίκιο. Η τεχνολογία με ζαλίζει αρκετά πια.
Ίσως να αρχίσω να σκέφτομαι πιο απλές λειτουργίες. Όπως για παράδειγμα την τεχνολογία παρασκευής τίλιου
Την εκτέλεση της Νταντωνάκη όχι μόνον την γνωρίζω, αλλά σας θυμίζω (αχ τι παθαίνει κανείς όταν έχει προσφάτως σβήσει κεράκια..) ότι έπαιζε για αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα, σε τούτο το μπλογκ, πολύ πριν απο το δικό σας αφιέρωμα.
Η επιλογή της εκτέλεσης της Μπέλλου έγινε για το λόγο που σημειώνω.
Καλή σας ημέρα.
Φιλιά
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 10:17 πμ
ρεγγινα μου σε ευχαριστώ.
Να έχεις μια όμορφη Κυριακή
Καλημέρα.
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 11:13 πμ
Ναι καλά! Σήμερα ακούγεται οκ. Και δεν έκανα τίποτα εγώ, και το πισί ήταν ανοιχτό όλη νύχτα
Άρα?????
:p
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 12:26 μμ
Άρα την ώρα που μπήκατε στο δικό μου το μπλογκ,composition doll είχατε και άλλα ταμπλώ ανοιχτά
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 12:30 μμ
Πού να φανταστώ ότι το ανέκδοτο θα έφτανε μέχρι το οικογενειακό τραπέζι του αυτοκράτορα… πώ πώ δόξες! Η εικόνα με το οικογενειακό τραπέζι νοσταλγική και πολύ όμορφη. Σας εύχομαι συχνά να βρίσκεστε έτσι όλοι μαζί και κάτω από καλές συνθήκες. Και ναι, αυτοκράτορα και εμείς χθες οικογενειακώς είδαμε τον Μαυρογιαλούρο απορώντας εάν ήταν τυχαία η επιλογή μετα τον θόρυβο που ξέσπασε με τους κουμπάρους, και τη διαφθορά.
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 12:35 μμ
so_far τα ΚΑΛΑ είναι για να λέγονται ανά πάσα στιγμή.
Και το δικό σας ήταν πολύ καλό και πολύ επίκαιρο.
Ευχαριστώ για τις ευχές.
Ε, είναι ηλίου φαεινότερο ότι η επιλογή να παιχτεί εχτές δεν ήταν τυχαία.
Πέρα από το διασκεδαστικό της υπόθεσης, η κριτική που μπορεί να γίνει στην τανία, είναι πολυεπίπεδη. Γι αυτό επεσήμανα στην Kv ότι η ταινία αυτή χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως…
Καλή σας Κυριακή
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 12:49 μμ
Εξαιρετική η ταινία! Και όμορφες εικόνες, ωραίο το οικογενειακό σας τραπέζι!
Ποιο είναι το ανέκδοτο;
(όλο απορίες είμαστε σήμερα!)
φιλιά και καλησπέρες!
(κι εγώ μέσα σήμερα, σνιφ! ο καλός μου ασθενεί!)
(αύριο έχουμε κι εμείς ποδηλατάδα στο πρόγραμμα!)
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 12:50 μμ
Εσύ να τους πειράξεις;;;
Αδύνατο μου φαίνεται! 
Δεν την θυμάμαι την ταινία, σίγουρα την έχω δει πολλές φορές … σίγουρα ακούγεται χαριτωμένη και κυρίως επίκαιρη!
Καλό υπόλοιπο Σαββατόβραδο !
Σεπτεμβρίου 17, 2006 σε 12:53 μμ
Ααα το τιμήσατε το ΠΝ δεόντως βλέπω….
Μαυρογιαλούρο είχε εε;;; Χμμμ μωρέ κατά πού πέφτει το υπουργείο Κατά κείθε;;; :ppp
Σεπτεμβρίου 18, 2006 σε 12:27 μμ
Kv έτσι κι αλλιώς το θέμα των μπαταριών είναι μεγάλο…