Είθε …

Ένα θερμό χειροκρότημα για τη μαθήτρια, στο κλείσιμο της εκπομπής του Πρετεντέρη, που είχε θέμα την κρίση στην Παιδεία, χτες αργά το βράδυ.
Χειροκρότημα, γιατί το κορίτσι διάβασε -και οι καλεσμένοι της εκπομπής και οι συμμαθητές της άκουσαν και θαύμασαν-, ένα κείμενο του Αριστοτέλη για την Παιδεία.
Για να αποδείξουν λέει ότι …”κάνουν δρώμενα..” και δεν παίζουν [...]

Γνωστός από παλιά, η “παρέα” της ημέρας …

Της μέρας το ξεκίνημα μέσα στη συννεφιά.
Λογικό ήταν να μη δουλεύει και το ασανσέρ.
Είχαν ξεχάσει την πόρτα ανοιχτή, αυτοί του έκτου.
Λογικά όλα αυτά, γιατί η καλή η ημέρα από το πρωί φαίνεται.
Από τα ξημερώματα θα έλεγα. Τότε που ξύπνησα με πονοκέφαλο.
Κοιμήθηκα πάλι μετά το πρώτο “χτύπημα”, αλλά ο “κύριος”, μια και έκανε την επίσκεψή [...]

Τριαντάχρονα ….

Και μετά την εξηκοστή έκτη επέτειο, η τριακοστή.
Προσωπική αυτή.
Πιθανόν δεν είναι ακόμα η ώρα του απολογισμού, αλλά σίγουρα είναι μια καμπή της μικρής μου ιστορίας…
Τριάντα χρόνια στην ίδια εργασία.
Στο ίδιο επαγγελματικό περιβάλλον πιο σωστά. Οι αλλαγές πολλές, τα αποτελέσματά

άνευ εξάρσεων ..

Γιορτασμός του ΟΧΙ.
Άνευ εθνικής εξάρσεως.
Μετ’ οικογενειακής συγκεντρώσεως, και ιδεολογικών διαφορών, από καταβολής κόσμου δεδηλωμένων.
Πόσο δύσκολο είναι να πάψει κανείς να είναι

Επιστροφή με άλλους όρους ….

Είναι κάποιες φορές που μια απόδραση γίνεται συνώνυμη της αποτυχίας.
Είναι όμως και φορές που λες μα καλά πού ήμουνα τόσο καιρό;
Διαπραγματεύσεις συζητήσεις προβληματισμοί, όλα στην άκρη.
Από Δευτέρα πάλι. Τώρα προηγείται η παρέλαση.
Και της παρέλασης η …. απόδραση.
Λες το δικός σου όχι στην καθημερινότητα, μπαίνεις με το συνάδελφο στο αυτοκινητάκι σου και στρέφεσαι κατά την [...]

Στην … “εξέδρα”, αραχτός

Ξενυχτάς με αποκαλύψεις, που όμως αν έχεις στοιχειώδεις γνώσεις, τις ψυχανεμίζεσαι ήδη από καιρό. Τα κινητά τηλέφωνα προσφέρουν δωρεάν την κάθε σου στιγμή σε οποιοδήποτε θέλει να την ανιχνεύσει.
Ρητορεύεις στα πεζοδρόμια -χρόνια είχα να το κάνω στο πεζοδρόμιο- και σε κοιτάνε παράξενα, επιβεβαιώνοντας αυτά που ήδη ξέρεις. Ότι δηλαδή, μιλάτε άλλη γλώσσα γιατί έχετε άλλες [...]

Ποιος θα άντεχε μια σταθερή ευθεία ευτυχίας;

Με αντιφάσεις.
Όχι ότι είναι κάτι πρωτότυπο, αλλά έτσι ήταν και σήμερα.
Μια ημέρα με αντιφάσεις.
Η πρωινή υγρασία και τα σχόλια του πεζοδρομίου.
Η λιακάδα και η ζεστή σοκολάτα.
Και η προσπάθεια να βρεθούν λύσεις. Και στη θεωρία και στην πράξη.
Το κατ’ ανάγκη ούζο στην παραλία, μακριά από τα εφ’ ων ετάχθην.
Η εκπομπή της τηλεόρασης. Προβληματισμοί μιας κοινωνίας [...]

Ψάχνοντας να βρω πού κάνω λάθος ή πόσο πολύ γέρασα …

Ε, θα το γράψω εδώ.
Το κρατάω εδώ και καιρό μέσα μου ψάχνοντας να βρω πού κάνω λάθος.
Τι δεν καταλαβαίνω.
Μιλάω για τις καταλήψεις των σχολείων από τους μαθητές.
Όχι, δεν μπορώ να τις καταλάβω.
Ή, να το πω διαφορετικά, τις καταλαβαίνω, αλλά έχω την ακλόνητη πεποίθηση ότι ο κεντρικός αποδέκτης του μηνύματος των παιδιών είναι οι ίδιοι οι [...]

Όπως πάντα κάναμε όλοι μαζί …

Τα χρόνια περνάνε και μαζί τους κι εμείς.
Μένουν οι στιγμές, οι εικόνες, οι μνήμες, που γίνονται μεταλαβιά μετά τις εξομολογήσεις.
Το τραπέζι για τέσσερις και ο πέμπτος να “ίπταται” κάπου εκεί.
Η επίσκεψη, ανάγκη και μνημόσυνο μαζί.
Οι μνήμες αγκαλιά με αφηγήσεις που συμπλήρωναν το μισοτελειωμένο ψηφιδωτό.
Και μερικές από αυτές σκληρές και άδικες.
Ποιος μπορεί όμως να καταλογίσει τις [...]

Μια ήσυχη εκλογική ημέρα. Μα πολύ ήσυχη ..

Ήρεμα κύλησε η ημέρα.
Εκλογές μεν, αλλά όχι στην περιοχή μου.
Η αλήθεια είναι πως νοιώθω σαν να μην αφορά σε εμένα όλη αυτή η πολιτική αντιπαράθεση.
Λάθος.
Το ξέρω ότι είναι λάθος αυτή η σκέψη, αλλά υπάρχει κάτι στην ατμόσφαιρα που με κάνει να θέλω να κρατήσω αποστάσεις από τα τεκταινόμενα …
Θα ακουστεί υπερβολικό, έχω όμως την [...]

Ένα χαμόγελο για να κλείσει το κεφάλαιο πίεση …

Ένας ήλιος λαμπρός ταξίδευε από το πρωί στον ουρανό.
Τα καθημερινά, τα ίδια.
Μάλλον λιγότερο από τα ίδια. Έλειπαν δυο τρεις καφέδες.
Όχι ότι έλειψε η ένταση της ημέρας.
Σιγά.
Αλλά ήταν εκτός … χώρου.
Ίσως γιατί ήθελα να “βγάλω το άχτι μου” για τους χαμένους μεζέδες.
Πρόσκληση που δεν μπορούσε, αντικειμενικά, να γίνει δεκτή.
Την άλλη φορά όμως θα είμαι περισσότερο οργανωμένος.
Και [...]

Για την απουσία

Είναι όλα καλά.
Η καλή μας φίλη η απουσία είναι καλά και όσο πάει, μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα, θα γίνεται καλύτερα.
Της το εύχομαι με όλη μου την καρδιά.
Η αλήθεια είναι ότι όταν διάβασα το πρωί το σημερινό της σημείωμα, γραμμένο δια χειρός του αδελφού της, ένοιωσα κεραυνόπληκτος …
Πρέπει να πω [...]

Λέω να απολαύσω τον καφέ μου αν δεν …

Και τι άλλο μένει να κάνω;
Τρεις φορές φτου φτου φτου στον κόρφο μου, επτά περιστροφές γύρω από τον εαυτό μου και να περάσω τα σαράντα κύματα μια νύχτα με πανσέληνο … χωρίς φεγγάρι.
Μένει κάτι άλλο;
Αλλά ας τα πάρω με τη σειρά.
Η λογική σειρά των πραγμάτων είναι το παν…
Πρωινό εγερτήριο.
Ο προγραμματισμός λέει ενίσχυση των ταμείων του [...]

Φθινοπωρινές εικόνες ….

Συννεφιές.
Δεν είναι όμως πάντα άσχημες.
Ίσως γιατί το γκρίζο του ουρανού με το κιτρινοκάφε των πεσμένων φύλλων, βάζουν τις δικές τους πινελιές στις εικόνες της ψυχής .
Το βιβλιάριο του ταχυδρομικού ταμιευτηρίου ανακαλύφτηκε μετά από περισσότερα από δέκα χρόνια, ξεχασμένο σε μια τσάντα.
Η περιέργεια και ο χρόνος που είχα σήμερα, κίνησαν τα βήματά μου λίγα μέτρα [...]

Σημειώσεις του πρωινού. Και χωρίς να φοράω τα γυαλιά μου …

Φτεράαααα….
Χρόνια είχα να τον δω ή να τον ακούσω.
Είχα ξεχάσει και την ύπαρξή του.
Τα χρόνια δεν τον έχουν αγγίξει πολύ. Αδυσώπητος ο χρόνος αλλά και ευγενής.
Καθισμένος δίπλα στο παράθυρο στον πρώτο όροφο, υπό την σκιαν της Ακροπόλεως, απολαμβάνω τον καπουτσίνο που μόλις μου έφερε η κοπέλα.
-Ναι, θέλω κανέλλα επάνω.
Άδειο το μαγαζί. Είμαι ο πρώτος [...]

Πράσσειν άλογα …

To σκασμένο λάστιχο του ποδηλάτου φτιάχτηκε.
Η βόλτα, μικρή για τα συνηθισμένα, σε μια πόλη που είχε τους κανονικούς της ρυθμούς.
Όχι ότι περίμενα να αλλάξει και τίποτα.
Όπως και δεν άλλαξε βέβαια.
Οι τηλεοράσεις συνεχίζουν να παρουσιάζουν τις συζητήσεις περί των εκλογών.
Αναλύσεις που ακροβατούν στα όρια της λογικής.
Αναμενόμενο βέβαια, γιατί μεταξύ των αναλυτών υπάρχουν και έξυπνοι άνθρωποι.
Έχουν καταλάβει [...]

Και βγήκαν όλοι νικητές …

Βραδιά εκλογών.
Στα κανάλια λένε …
Αλήθεια τι λένε;
Και βγήκαν όλοι νικήτες και χάσαν όλοι οι άλλοι …
Δεν έχω καμιά διάθεση να μηδενίσω τις εκλογικές διαδικασίες. Γενικά πιστεύω στις πολιτικές διαδικασίες.
Το σόου όμως στην τηλεόραση δεν είναι πολιτική διαδικασία.
Τώρα γιατί οι θεωρούμενοι πολιτικοί χρησιμοποιούν το βήμα της για να κάνουν το κομμάτι τους, γιατί επιλέγουν να γίνουν [...]

Αφιερωμένο στους Παλαιοφαληριώτες ..

Αυτό το εργοτάξιο είναι μέσα στη μαρίνα του Παλαιού Φαλήρου.
Φαίνεται άλλωστε …
Ποιός ξεπούλησε την παραλία στο Τροκαντερό στο Παλαιό Φάληρο και ποιος επέτρεψε να συνεχίζονται τα έργα εκεί και να είναι τώρα έτσι;
Αύριο έχουμε Δημοτικές εκλογές.
Φοβάμαι ότι μεθαύριο δεν θα μπορεί κανείς μας να κάνει βόλτα εκεί …
Διευκρίνιση.
Δεν είμαι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, ούτε υποστηρίζω κάποιον [...]

Δον Κιχώτης ..

Μια παράσταση της όπερας “Δον Κιχώτης”
με ξανάβαλε μπροστά στα μεγάλα ερωτήματα:
Η χίμαιρα είναι το κυνήγι του αδύνατου;
Ο φόβος του περίγελου γεννάει αναστολές
ή η έλλειψη πίστης και οραμάτων, φοβίες;
Ο Δον Κιχώτης ήταν ένας σαλεμένος
ή είναι το σαράκι της συνείδησης του βολεμένου;
Η παράσταση της καθημερινότητας, σκηνοθετείται κατ’ επιταγή των “θέλω” μας ή υπακούει στα “πρέπει” των [...]

Τι θα ‘ν’ αληθινό …

Σάββατο βράδυ.
Παραμονή Δημοτικών εκλογών.
Η Αλεξίου στην τηλεόραση…
Τα λεφτά μου όλα δίνω για ένα τάγκο
και ένα άγγιγμα σου κάτω από το τραπέζι….
Και εγώ, ήρεμα, ψάχνω την μέρα που φεύγει.
Νοιώθω αποστασιοποιημένος από τα γύρω μου.
Και ναι, δεν είναι καλό αυτό.
Αλλά αυτό είναι.
Κοίταζα πιο πριν τις δεκάδες των υποψηφίων σ’ αυτές τις εκλογές και αναρωτιόμουν γιατί;
Γιατί είναι [...]